Ben Kayısı Ağacıyım
Kırşehir’in Dinekbağı’ndan.
Küçücük Bir Ev Önünde Yaşarım Yapayalnız.
Yılda Bir Çiçek Açar,
Yılda Bir Kayısı Veririm,
Avuç İçi Kadar.
Yaz Olur,
Bir Kadın Silkeler Dallarımı,
Bir Çocuk Yerde Bagırır, Güler
Bense Hoşnut Olurum.
Hem, Zaten Benim
Ne Söğütler Gibi Nezaketim Vardır,
Ne Kavaklar Gibi Gururum.
Ben Bir Kayısı Ağacıyım
Kırşehir’in Dinekbağı’ndan.
Dinekbağı’nda Üç İnsan Severim,
Bir Çocuk,
Bir Genç Kadın,
Bir Genç Adam,
Benim Kadar Sessiz Sedasız,
Benim Kadar Halim Salim.
En Güzel Ay Nisan Ayı,
Toprak Yumuşak Yumuşak,
En Güzel Ay Nisan Ayı.
Yağmur Yağdı Çiçek Açtı,
Bir Hoş Oldu İçerim,
En Güzel Ay Nisan Ayı.
Kavaklar Uzakta Upuzun,
Bir Sağa, Bir Sola,
Başı Döner Kavakların.
Ben Bir Kayısı Ağacı,
Başımda Çiçeklerim.
Ben Bir Kayısı Ağacı,
Üç İnsan Severim:
Bir Çocuk,
Bir Genç Kadın,
Bir Genç Adam.
Çocuğun Adı Ahmet,
Kadının Adı Fatma,
Adamın Adı İbrahim.
Ahmet Küçük Ve Sarı,
Fatma Tombul Ve Beyaz,
İbrahim Uzun Ve Narin.
Bir Tek Toprak Odaları Var Üçünün,
Toprak Odanın Penceresi.
Ben Bir Kayısı Ağacı,
Bazan Eğilir Bakarım Odaya,
Yerde Eski Bir Yatakla Yorgan Görürüm,
Duvarda Bir Eski Kırık Ayna,
Yerde Bir Eski Kilim,
Bir Eski Hasır.
Bir Kayısı Ağacı,
Bazen Eğilir Bakar Odaya,
Çiçeklerinden Utanır.
Dün Gece Gaz Yakmadılar,
Ay Işığında Gördüm Üçünü.
Üçünün Suratı Asık.
Önce Durup
Zeytin Ekmek, Taze Soğanyediler,
Sonra Baktılar Birbirlerinin Gözüne,
Sonra Esnediler.
Gökyüzü Bembeyazdı
Gökyüzü Çiçeklerimin Renginde.
Gökyüzünde Kavaklar.
Fatma Uzandı İbrahim’in Yanına,
Sağa Döndü.
Tombul Beyaz Yüzü Pencerede,
Gözleri Açık Durdu Sabaha Kadar.
Çiçeği Az Önce Kayısı Döker.
Ben Bir Kayısı Ağacığım, Döküyorum Çiçeklerimi.
Yer Beyaz Beyaz, Başım Yeşil Yeşil,
Kayısılarım Memede
Haziran Gelecek,
Güneş Yakacaktır Tepemi,
Kayısılarım Balla, Şekerle Dolacaktır.
Ben Bir Kayısı Ağacıyım,
Haziran Gelecek,
Avuç İçi Kadar Kayısılarım
Ahmet’in Ekmeğine Katık Olacaktır.
Ben Bir Kayısı Ağacıyım.
Kötü Bir Düşüncedir Almış Beni.
Geçti Bağları Budama Zamanı, Dedim,
Dedim, İbrahim Gene Boşta,
Kesildi, Dedim
İbrahim’in Yevmiye İki Lirası,
Dedim, Çarşıda Dört Döner İbrahim,
Dedim, Ekmek Parası,
Zeytin Parası, Gaz Parası
Dedim, İnsanlar
Neden Yaşatılmıyor
Ağaçlar Kadar Olsun?
Ben Bir Kayısı Ağacı.
Fatma’nın, İbrahim’in Ahmet’in
Yumurtası, Şekeri, Eti.
Gittikçe Artmakta Kederim.
Günlerden Pazartesi.
Gene Geldi, Elindeçamta, O Şişman Adam.
Şişman Adam Bir Düşman Gibi Beni Seyreder,
Ben Şişman Adamı Bir Düşman Gibi Seyrederim.
Durmuş İbrahim Kapıda,
Yüzü Dalgın Ve Sinirli,
Bakıyor Eli Çantalı Şişman Adama,
Şişman Adam Uzattı Gövdeme Elini,
Pencereden Korkmuş Kuzular Gibi Baktı Ahmet,
Büktü Boynunu Kuzular Gibi.
Ben Bir Kayısı Ağacı,
Gövdemde Sarı Kâğıt.
Yol Parasını Verememiş İbrahim,
Verilmiş Haciz Kararı.
Yapmayın, Dedim
Yılda Bir Çiçek Açarım, Dedim.
Etmeyin, Dedim
Ekmeğe Katık Oluyor Kayısılarım, Dedim
Bir Öğle Vakti Baktım,
Kavaklar Uzakta Upuzun,
Bir Sağa, Bir Sola.
Ben Kışlık Odun, Altı Lira



A.Kadir Bilgin

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 4612
favori
like
share
Asiyan Tarih: 07.11.2007 09:17
teşekkürler
eskitoprak Tarih: 05.11.2007 18:16
paylasim icin tesekkurler
Pedaliza Tarih: 05.11.2007 09:30
bu şiirin İkbal Gürpınar yorumu harikadır

paylaştığın için teşekkürler sylar :3:
Sari Menekse Tarih: 05.11.2007 00:11
Neler neler sakliymis megerse icersinde ama sanki sonunu bastan anlamistim gibi
MiSS-FENER Tarih: 05.11.2007 00:05
Emeqinize SaqLık
CADIKIZ Tarih: 04.11.2007 22:51
Paylasan yuregine saglik