Hüznü Sevmez Papağanlar


kadehlerimizdeki yâkut kristal parçacıklarıydı ayrılık
yutkundukça kesildi seslerle sessizliğimiz
en çok üşüdüğümüz yerden kanardık

masamızda dargın çiçekler
bir de Attilâ İlhanın elde var hüzün ü

uykusuzluğumu yırttım, gözlerimde kan yangını
uykusuzluğunu yırttın, gözlerinde eflâtun hâleler
sessiz sokaklardan geçtik bir başımıza ve birlikte

sabahın tanıkları serçeler bizimle sustu
konuşanlarsa sadece papağanlar

camları tüketince kadehlerimizi de vurduk içimizdeki duvara
boyun eğdik kendi bedenlerimizdeki dev düşmana
kan rengini kaybetti, biz birbirimizi

- ahh ayrılık o kadar gerçekti ki! ..





#Sesimdeki Kuğu/Hayal Yayınları/2004#

Ayten Çolakoğlu

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 407
favori
like
share