Ben ve Hayallerim

Hatırlıyorumda,
Ne kadar mutluydum önceden.
İçim içime sığmazdı.
Yarınların bir değeri vardı benim için.
Gözlerim gülerdi hep.
Hiç ağlamazdı.
Hayat böyle çekilmez değildi.
Ya da ne bileyim?
Perişan değildi
Gönlümdeki duygular.
Hayallerim bu kadar basit değildi.
Hedefimse bu kadar uzak...
Önceden,
Bu garip sessizlik hükmetmiyordu dünyama...
Fakat biliyorum.
Gerçek;
Sensiz geçen saatlerin,
Sensizliğin eseri bu günler.
Oysa dünler başka...
Dedim ya,
Böyle mutsuz değildim o günler...
Böylesine ümitsiz değildim.
Az da olsa çocuk yaşta olgun olmanın
Verdiği rahatlık vardı içimde.
Belki de,
Senin sevginin yarattığı
Ayrı bir dünyada yaşar gibiydim.
Öylesine zevk alıyordum ki
Yaşamaktan...
Dedim ya,
Böyle mutsuz değildim o günler...
Üstümde böyle bir baskı,
Ruhumda böyle bir eziklik yoktu.
Her anım, her dakikam seninleydi.
Uçmak istiyordum gökyüzüne.
Seninle olduğum zaman,
Bu duygu sarardı bedenimi.
Yaşamakla ölmek arasında
Bir sınır çizgisi gibi...
Dedim ya,
Böyle mutsuz değildim o günler...
Her gece,
Uyumadan önce uzanır yatağıma
Seni düşlerdim...
Yanımda olmanı isterdim her an.
Ve uçarcasına gelir dikilirdi yüzün yüzüme.
Ve,
Sanki rüya değildi gördüğüm.
Sanki,
Sanki gerçekti bana uzanan ellerin.
Karanlık odamı aydınlatan bir hayal perisi gibiydin sanki.
Biliyor musun?..
Yine yatağıma uzanıp da
Seni düşlüyorum.
Eskisi gibi zevk vermiyor artık,
İnan olmuyor.
Sen gelmiyorsun yanıma
Ve düşüncelerim uzanıp uzanıp,
Bir karanlıkta son buluyor...
Bugünüm böyle işte..,
Hep sensiz, hep sevgisiz...
İsyan etmek geliyor içimden kader denilene,
Seni benden alan yıllara, nefrete,
Anlaşılmazlığa isyan etmek.
Mutsuzluğa...
Sensizliğe isyan etmek.
Dimdik karşı durabilmek çaresizliğe...
Sonra da hep ağlamak geliyor içimden,
Ağlamak istiyorum, gözyaşı dökmek.
O unutulması zor, eşsiz günler geldikçe aklıma...
Dedim ya,
Böyle mutsuz değildim o günler...
Hatırlar mısın?..
Yağmurlu bir gündü.
Seni evine götürüyordum.
Islana ıslana yürüyorduk yolda.
Beni sevdiğini söylerdin,
Sana sevgimi anlatırdım
Küçük bir dokunuşla.
Ne zaman yağmur yağsa şimdi,
Tek başıma yürümeye başlıyorum
O gün geçtiğimiz her sokakta.
Ürpertici bir rüzgar esiyor içimde.
Tüylerim diken diken oluyor.
Sanki o mutlu gündeki,
O saatleri yeniden yaşar gibiyim
Bir kaç damla yaş süzülürken gözlerimden
Islak yakama...
Bir başka oluyorum böyle anlar.
Bir mutluluk bir sevinç kaplıyor ki içimi,
Sorma gitsin....
O kadar acınacak bir durumdayım ki,
Gözlerim merhamet, ellerim sıcaklık
Ve kalbim bir parça aşk dileniyor;
Merhametten, sıcaklıktan ve
Sevgiden yoksun dünyamda...
Dedim ya,
Böyle mutsuz değildim o günler...
Yeniden,
Evet yeniden o günlere dönebilmek için
Neler vermezdim...
Fakat olmuyor işte.
Aşık olamıyorum.
Oysa çok güzel,
Sevimli, candan arkadaşlarım var.
Onlara karşı duyduğum sadece saygı.
Sevemiyorum nedense...
Bilemiyorum,
Senden başka kimseyi sevemeyecek miyim?
Unutmak istedim seni,
Hatta unutur gibi de oldum bir ara.
Ya sonra;
Seni gördüm bir akşam.
Arkdaşlarla gittiğimiz o sinemada.
O sıcak ses tonunla,
O merhaba demen..,
Ah o gülüşün var ya&
Kalbim duracakmış gibi oldu o an.
İçimden sarılmak geldi sana.
Almasınlar diye seni benden,
Sıkı sıkı, sımsıkı sarılmak.
Yapamadım...
Bir engel vardı karşımda;
Gerçekler..,
Hayatın anlaşılmazlıkları.
İnsanların kabullenemedikleri
Yüksek bir duvar.
Bir tarafında sen,
Diğer tarafında ben ve
Hayallerim...

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 426
favori
like
share
buelent29 Tarih: 16.10.2004 01:58
evet insanin üzülmemesi mümkünmü :19:
Hamaz Tarih: 15.10.2004 15:42
Köse Tarih: 15.10.2004 09:49
ya arkadas üzülme yine mutlu olursun