Ey Kâbe;
Hüzün bahçenin hasret çiçeğisin sen…
Yırtık yürekle yürüdüğüm yolların nihayeti sen…
Yalnızlığımın varmak istediği siyahî yıldızısın sen…
Yarınlarımın umudu, bugünlerimin aşkısın sen…
Kalbimin kût’u, ruhumun rahatısın sen…
Aklımın hayali, hayalimin nurusun sen…
Darlığımın mâbedi, sevincimin şâhikasısın sen…
Değişkenliğin karşısına dikilmiş değişmez sabit bir sükûnsun sen…

Aşkımım dinmeyen dermanı, dualarımın kabulünün şahidi ol!
Affedilmemin şefaatçisi, yalnızlığımın dostu ol!
Yırtık yüreğime merhem, dertlerime derman ol!
Gönül bahçemin gülü, zikrimin bülbülü ol ey Kâbe!
Ruhumun mekânı, mekânıma ruh ol!
Darlığımda avuçlarımın içi, içimin genişliği ol!
Gecede ayışığı, gündüzde yolumun yareni ol!
Karanlıkta siyahî nur, aydınlıkta gökkuşağı ol ey Kâbe!
Soluğuma nefes ol, nefesimi nefisten uzak tut!
Gönül evime misafir ol ki, misafir olalım sana...

alıntı

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 394
favori
like
share
serchar Tarih: 20.01.2008 20:59
allah razı olsun