Umutla yolculuk etmek gideceğin yere varmaktan daha zevklidir demişler… Sonunda o istediğine ulaşmak kadar, ulaştığında duyacağın mutluluğu düşünüp daha çok çalışmak. Hep o anı düşünmek, onun mutluluğunu yasamak. Öyle derinden hissetmek ki, titremek o anı düşündüğünde.

İnsan hayal kurma erdemini asla yitirmemeli. Asla vazgeçmemeli umut etmekten. Çok yüksekte de olsa yıldızlar, onlara ulaşmak için uğraşmalı, yükselirken elma ağacındaki elmaları toplamaktan zevk almalı. Sonunda kucaklayamasa da yıldızları, topladığı elmaların mutluluğunu yaşayabilmeli.

İnsan ara sıra oturup hayatini söyle bi gözden geçirebilmeli. Çünkü hayretler içerisinde bırakacak o kadar çok şey var ki şu kısacık hayatlarımızda. Ne çok şey basarmışım aslında demek hiç de zor değil aslında. Polyannacılık oynayalım demiyorum ama biraz iyi davranmayı bilmeli insan kendisine. Bir sene, beş sene, on sene önce kurulan hayaller düşünülmeli mesela ve simdi nerede olunduğu???

Ne yapıyorsun, kimlerlesin? Düşlediklerinin ne kadarı gerçekleşmiş?

Kurumuş bir yaprak gibi rüzgarın önünde savrulup gidiveren şu hayatta, her anın değerini bilmeli, her anın tadını çıkarabilmeli. İşte mutlu olmak için bir sebep. Bir sene önce düşündüğün, sonra da zihninin tozlu raflarına kaldırdığın ufacık bir hayal gerçek olmuş bile. O zaman neden olmasın? Neden şimdi kurulan hayallerin gerçekleşme olasılığı düşük olsun ki? Elindekiyle hiçbir zaman yetinmeyen, doymak bilmeyen insanoğlu, geçmişini göremedikçe geleceğine yon veremeyecek galiba.

Umutların yitirildiği anlarda karanlığa bir mum yakabilmek ve doğrulabilmek. Şöyle ayağa kalkıp omuzlarındaki onca yüke rağmen başını dimdik tutup göğsünü gerebilmek. İste hayattayım. Yasıyorum. Şu havayı soluyabilen insanlardan biri de benim. Ve ayaktayım. Üstelik kalbim çarpıyor, kafam çalışıyor, hala gözlerim dolabiliyor diyebilmeli insan.

Hiç üzüldüğüne sevinir mi insan? Ya da acı çektiği için mutlu olabilir mi? tabii ki evet. Rüzgara kapılıp savrulan onca insan arasında hissedebilen kalpler, yüreği yansıtabilen gözler ve akıldan geçenleri kelimelere dökebilen sözler... New York borsasında para etmese de değer buldu her zaman. Bulacak da. Çünkü bu dünyada hâlâ sevmesini bilen, insanların gözlerinin içine bakabilen, mutlu olmayı yürekten isteyen ve hayal kurabilen insanlar var. Çünkü hâlâ bu dünyayı sevgiyle doldurmaya çalışan INSANLAR!!! var.

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 592
favori
like
share
mihrak Tarih: 01.02.2008 13:15
çok güzel bir yazı. ama bazen hayal kurmak insana daha fazla acı çektiriyor...