Cok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir sey yoktu.
Insanlar günes dogup batincaya kadar yasiyorlardi hayati.
Bir daha hiç olmayacakmis gibi dolu ve anlamli.
Derken zaman diye üç parçali bir sey icat etti insan.
Bir parçasina dün dedi, diger parcasina bugün, öteki parçasina da yarin.
Sonra fesat karisti zamana ve insan bugünü unuttu.
Dünü düsünüp pisman oldu, yarini düsünüp telaslandi; ama isin ilginç
tarafi tüm telas ve pismanliklari günes dogup batincaya kadar yasadi.
Farkinda olmadan rezil etti bu gününü.
Oysa yarin, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarin diyordlardi
Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarina, diger eliyle düne yapisti.
Bu günü eline yüzüne bulastirdi... Mutsuz oldu insan.
Ve ne gariptir ki yarinin telasi da, dünün pismanligini da hep bugün
yasadi; ama bugünü hiç yasayamadi.
Ne yarin ne de dün!

Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 1199
favori
like
share