İşte yine başlamıştır o hüzünle sessizlik. Yıkılmıştır hayallerin, belki de yıkmıştır seninle alakası olmayan biri… Tüm umutlarının bittiğini düşünürsün o anda… Ne yapacağım ben şimdi… Bu soru kemirir beynini tüm gün boyunca. Yüzün asık, ağlamaklı gözlerle insanların gözünün içine bakmaya çekinirsin… Kimse yanında değildir o anda. Başka zaman dibinden düşmeyen o ikiyüzlü insanlar bu kötü anında yoktur yanında… Bakınırsın birkaç kez etrafına nerdesiniz dercesine… Sonra fark edersin ki sen sessizliğe gömülüp içten içe ağlarken, onlar karşında yine o ikiyüzlü duygularıyla zorlanarak kahkaha atıyorlardır…
Tekrar gömülürsün sessizliğine… Kapatırsın kalbini artık iyice… Yıkılmıştır hayallerin, tükenmiştir umutların… Buz kesmiş kanın, donmuş kalbin vardır artık senin… Yanında kimse yoktur… Güvenmeyeceksindir artık insanlara… Yalnızsındır… Düşünürsün şu koskoca hayatta niye yalnızım ben bir tanecik sevenim olmamış mı? Şu koskoca hayatta niye yalnızım ben bir tanecik güvenilecek insan çıkmamış mı? Ve sonra derinlere daldıkça bulamazsın hiçbir soruya hiçbir cevap. Düşünürsün… Kanın donar, kalbin taş kesilir iyice, için çekilir sanki, onları karşında öyle gördükçe… Sen yalnızlığa gömüldükçe, onların kahkaha sesleri artar, artar, artar… Tekrar tekrar görürsün iki yüzlerini… Önce gülen gözlerinin ardından nefretli hain bakışlarını…
İyice soğursun hayattan… Daha önce fark edemediğin için bu hain bakışları nefret edersin kendinden… Yaptığın hatalardan ders çıkarmadan önce hep niye yaptım nasıl yaptım ben bu hataları diye düşünürsün… Niyesi nasılı mı vardır… YAPMIŞSINDIR… PİŞMANSINDIR… Sonra kaybolmaya mahkum hissedersin kendini... Öylece karanlık bir gecede, karanlık bir sokağa dalıp faili meçhul olmak sonsuzluğa dalmak istersin… İstemek yetmez bilirsin… Yalnızlığın artık damarlarında dolaşan kan gibidir. Bütün vücudunda yalnızlık duygusu vardır… Tüm ruhunla karar vermeye çalışırsın… Senin kurtuluşun yalnızlığınla mücadelen midir? Ölüm müdür yoksa seni bu yalnızlıktan kurtaracak olan? İşte bunun kararını verdiğinde hayatın yoluna girecektir bilirsin… Ama zordur karar vermek… ÖLÜM ve HAYAT… İşte yaşadıkların seni bu ince çizgide seçim yapmaya zorluyordur şimdi… Hayat vurmuştur sana bir kere ölümü seçmek istersin kolay gelir sana beyaz kefen içinde huzurlu olmak. Ama hayat… O da iyidir yaşamak doya doya nefes almak… sonra yaşadığına değer mi? 3-5 ikiyüzlü için değer mi dersin… Değmez bilirsin… ÖLÜM mü? HAYAT mı? Kafan karışır iyice faili meçhul olmak isterken düşünmeye başladığın her fikir yeni bir düğüm atar kafanda… Kalbin kafan karışık sadece beklersin sonunda… İnsanların değişmesini mi yoksa ölümü mü bilinmez… Sadece beklersin… ACI BİR BEKLEYİŞTİR SENİNKİ...!

Etiketler:
Beğeniler: 1
Favoriler: 1
İzlenmeler: 347
favori
like
share
sevda çiçeği Tarih: 22.05.2008 10:50
beklemek gerçekten çok zor bir durum çok güzel bir yazı emeğine sağlık paylaştığın için sağol
pınpın Tarih: 21.05.2008 19:44
keşke beklemeye değse.....
V3SaiR3 Tarih: 18.05.2008 22:57
çok uzun ama okumaya deger bi yazı sunmuşsun emegine sağlık saol
BaL Böcüğü Tarih: 09.05.2008 01:35
beklemek hep aci verir insana
ama gelecekse beklenen tatli bir acidir
tatli bir aci icinde beklemen dilegimle
tskler