Yalnızlıklarım vardı benim…hayattaki tek yoldaşım tek arkadaşım…ne olursa olsn beni bırakmayacak tek yagane dostum… askerlerim vardı benim…kalbimin kapısına diktiğim… kimsenin girmesine izin vermeyecek askerler…koruyacaklardı beni kimse olmayacaktı hayatımda…derin yaralarım vardı benim… acılarım vardı… kimseye anlatamadığım başa çıkamadım…korkularım vardı benim… kimseye anlatamadığım… sevmelerden aşklardan güvenmelerden korktuğum…korkularım…

Sonra birden bir el uzandı yalnızlıklardan üşümüş kalbime…kimdi neydi bilmezdim… korktum daha çok korktum yaa yine giderse ya yine yaralar açarsa die… ama sözler verdi “seni seviyorum” dedi… inandım… oysa hani inanmayacaktım bu sözlere bi daha… hani kimseye izin yoktu…o kadar yemin etmiştiki kalbim… tutamadım işte…sen gelince hepsi gitti… en iyi dostum yalnızlık bile terk etti beni…sonra acılarım ve en son korkular…

Ama yanılmışım be birtanem… kalbim yine yanılmış… yine başladı o karşı konulmaz acılar korkular… kimseye anlatamadığım kimseye söleyemediğim pişmanlıklarımda var artık… keşke diyorum keşke... girmeseydin hayatıma izin vermesydim…oysa ben çok mutluydum tek dostum yalnızlığımla…


Eskiden parçalarım vardı koruduğum… korumaya çalıştığım…saol birtanem artık onlarda yok..!!!

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 414
favori
like
share
COCO Tarih: 06.06.2008 08:21
Süper yüregine saglik.Tesekkürler.