Hayatla roportaj yaptigimi gordum ruyamda.

'Benimle roportaj mi yapmak istiyorsun?' diye sordu Hayat.

'Zamanin var mi?' diye sordum.

Gulumsedi.

'Benim zamanim Sonsuzluk' dedi Hayat. 'Ne sorular var yureginde?'

'Insanlarla ilgili en cok neye sasiyorsun?' diye sordum.

Hayat yanit verdi.

'Cocukluktan sIkIlIp buyumek icin acele ediyorlar, sonra yine cocuk olmanin ozlemini duyuyorlar. Para kazanmak icin sagliklarini kaybediyorlar, sonra sagliklarini kazanmak icin paralarini kaybediyorlar. Gelecekle ilgili endiselenmekten simdiyi unutuyorlar. Sonra da ne simdiyi ne gelecegi yasayabiliyorlar. Deneyim iyi bir ogretmendir diyorlar ama deneyimin faturasini odemek istemiyorlar. Hayatlarini kazanmak icin egitim aliyorlar ama yasam ustasi olmayi bilmiyorlar. Bu nedenle de, hic olmeyecekmis gibi yasiyorlar, hic yasamamis gibi oluyorlar.'

Hayat elimi tuttu. Bir sure sessiz kaldik.Derin bir nefes aldim. Ona, insanlarin neleri ogrenmelerini istedigini sordum.

Hayat yanitladi.

'Hic kimseyi seni sevmeye zorlayamayacagini, yapabilecegin tek seyin seni sevmelerine izin vermelerini isterdim. Affetmenin affederek ogrenilebilecegini ogrenmelerini isterdim. Baskalariyla kendilerini kiyaslamamayi ogrenmelerini isterdim. Iki insanin ayni seye bakip farkli seyleri gorebilecegini ogrenmelerini isterdim.'

'Zengin insanin en cok seye sahip olan degil, en az seye ihtiyac duyan insan oldugunu ogrenmelerini isterdim. Bir sevecen yuregi derinden yaralamanin bir anda oldugunu; ama iyilestirmenin cok uzun surdugunu ogrenmelerini isterdim. Seni seven insanlarin duygularinmi nasil ifade edebileceklerini bilmedikleri icin seni sevmediklerini sanmak yerine onlarin sevgisini hissetmeyi ogrenmelerini isterdim.'

Hayat derin bir nefes verdi. Hayatin nefesi kelimelere donustu.

'Soylediklerimi yuregine kaydet' dedi. Soyledigi cumleyi yuregime kaydettim.

'Baskalarini affetmek yeterli degil, kendini de affetmeyi ogren'.

Yuregim kus gibi hafiflemisti.

'Son bir soru daha, Hayat' dedim. 'Benden ne istiyorsun?'

Butun odayi beyaz bir isik kapladi... ve Hayat yanitladi.

'Senin kendin olmani istiyorum, yoksa baskasi olurdun. Sana bugun ihtiyacim oldugunu bil, yoksa bugun benimle olmazdin. Kendi essizligini ve biricikligini bil; cunku ben kendimi tekrar etmeyecek kadar yaratici ve zenginim. ve gercekten TEK degerli olanim. Degerimi bil.'

Hayat'in icimde disimda her yerde aktigini hissettim. Kendimizi sevdigimiz kadar Hayat 'i sevebilirdik ancak. Ne daha az ne daha fazla.
-alinti

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 513
favori
like
share
g_m_z Tarih: 09.06.2008 12:03
Kendimizi sevdigimiz kadar Hayat 'i sevebilirdik ancak. Ne daha az ne daha fazla..
bu cümle olayı bitiriyo bencee..emeğine sağlık..
ozan_kaya Tarih: 08.06.2008 15:03
sagol tşekür
MiSS-FENER Tarih: 07.06.2008 00:30
Bir sevecen yuregi derinden yaralamanin bir anda oldugunu; ama iyilestirmenin cok uzun surdugunu ogrenmelerini isterdim.


Hayat Çok Kısa..Bu Kısa Zamanda Çok Şeyler Yaşanıyor
Ama Hiçbirinden Ders Alınmıyor.. Güzel Şeyler Söylemiş,

Emeğine Sağlık Grace..
EyLüL Tarih: 06.06.2008 19:44
Ne kadarda doğru anlaymış hayat :5:

tşkler grace