Feneryolu'nda gölgelerle şakalaşıp yürürken
ölüm (bu kez) uysal bir köpek gibi
beni izliyordu. Ihlamur mahrem
kokuyordu. Bedenin uzağında çın çın eden
bir tramvay. Köpeğe dönüp bakmak
isteğiyle mi, hava'nın kendi merakından mı,
gözüm Arzu Apartmanına kaydı.
Camlardan birinde bir kadın çırılçıplak
gülümsüyordu. Utandım. Ama sanki
onun utanmasız çıplaklığından değil de
az önceki şakalaşmalarımla yakalandım diye.
Acı, ölüme mi yoksa çıplak ölümü
işaret ede ede akan şakacı
zamana mı yakındı? Kadınla
göz göze gelsek... bana, yüzünde bu müstehcen
ıhlamur gölgeleriyle gezen adama,
işaret parmağı ile, "gelsen e!" dese... Beni, arzu evine
çağırsa!.. Ama o; arzunun camlarından
bakan çıplak kadın, bana değil
peşimdeki köpeğe kur yapıyordu.
Gülümseyen yüzünde bir intihar
dinginliği
okudum.

Cem UZUNGÜNEŞ

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 476
favori
like
share
karanlik_gece Tarih: 11.06.2005 19:17
ELLerine yüreqiNE SAglık
Baby GirL Tarih: 11.06.2005 19:06
eLLerine emeqine saqLık aßicim
ByStranqe Tarih: 11.06.2005 19:00
Ellerine sağlık arkadaşım
Bitanesinin_Bebegi Tarih: 18.12.2004 17:05
ellerine ve emegine saglik abim
dostbildiklerim Tarih: 18.12.2004 12:32
Yüregine saglik kardesim
BATILIMM Tarih: 18.12.2004 11:14
Ellerine Sağlık