Önce gözlerimi açtim. Karanligi görmeye çalisiyordum. Sonra yavas yavas hatirlamaya basladim; ev sallaniyordu ve bir bosluk... Gözlerimi açtigimda iste bu karanlik yerdeydim. Sadece bazi sesler duyuyordum: “Kazin”, “Sessiz olun”, “Sivil Savunma” geldi dediler, anlayamadim. Hafizami yoklayabildigim kadariyla hiç böyle bir isim duymamistim. Sonradan kendimden utandim. Onlarin yaptiklarina karsi bu kadar umursamazca davranmak ve onlari tanimamak...
O an için düsündüm anlasilan bir yigin tas ve tuglanin altinda kalmistim. Göremiyor ama duyabiliyordum. Birileri yardim etmeye çalisiyordu. Birden “Kimse var mi?” diye bir ses bana çok yükseklerden geldi. “Buradayim” demeye çalistim ama bir toz yigini genzimi tikamisti. Söyledigimi ancak kendim duyabiliyordum beni kimse duymayacak diye korkmustum, beni buralarda birakacaklar diye...
Sonra bir isik sizmaya basladi taslar arasindan. Tozlarla kapli gün isigi... disarida sürekli kaziyor, kaziyorlardi. Birden isigin geldigi yerden bir el uzandi, hiç düsünmeden tuttum. Tuttugum elin sicakligini asla unutamam. Umutlarimi bagladigim o elin gözümden iki damla yas düsürdügü o ani asla unutamam.
Iyilik meleklerim, umut kaynagim Sivil Savunma ekipleri siz beni hayata döndürünüz. O korkunç yerden kurtuldugumda, iyilik meleklerimin hepsinin yüzünü görme firsatim oldu. Hepsi de bana emeklerinin karsiligini aldiklari bir eser olarak bakiyorlardi. Gözlerinin iç yeri parliyordu. Yanlarindan geçerken “Geçmis olsun” dediler. Tesekkür etmek istedim ama diyemedim. Çünkü o kahrolasi toz yigini hala genzimde duruyordu. Halbuki demeyi ne kadar çok isterdim...
Ambulans ile giderken yanimda göçükten kurtulmus alti-yedi yaslarinda bir kiz çocugu vardi. Yol boyunca yani basinda oturan annesine birilerinden bahsetti. Onu meleklerin kurtardigini ama kanatlarinin olmadigini ve gökten inmediklerini, dünyada umut veren sicak elli meleklerinde oldugunu söyledi. Sonra uykuya daldi, gözlerinden birer damla yas düstü. Anlasilan onu da Sivil Savunma ekipleri kurtarmisti. Sicak elli melek, dedigi de Sivil Savunmanin eliydi. Sanirim o sicak elle gelen yardimi, ne o küçük kiz, ne de ben unutabilirim...

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 639
favori
like
share
hallavye Tarih: 14.05.2005 16:23
:6:gerçekten üzücü bi olay ALLAH kimseye vermesin
NiSaN Tarih: 13.05.2005 17:51
uzun diye okumadık diye bişey yok. Ki zaten girişi biraz bile okumak devamını getirmeyi sağlıyor. Hepimizi çok üzen bir olayı paylaşmışsın bizimle...Paylaşımın için sağol... :6:
hicbirsey2001 Tarih: 13.05.2005 17:39
Emeğinize sağlık
Kemal50 Tarih: 12.05.2005 21:33
:6:Ellerine saglik.Tesekkür ederim.Umarim öyle gunler bir daha tekrarlanmaz
Allah yardimcimiz olsun
KaHiN Tarih: 12.05.2005 21:32
üfff Ya ßir Daha Okudum Konu Aktifle$ince YıKILDIM Tekrardan :6:
karanlik_gece Tarih: 12.05.2005 21:16
ELLLERine SAGLIK
ByStranqe Tarih: 12.05.2005 13:42
Ellerine Yüreqine SaqLıK DoSTuM
SERKANCO Tarih: 05.01.2005 16:55
abi yüreğine sağlık :12: :12: :12: :12: :6:
KaHiN Tarih: 05.01.2005 10:25
:19: :19: :19: :19: :19: i$te ßen ßu yüzden YıKıK KeNTLiYiM :19: :19: