İnsanlar ilginçlerdi önce.Kimi eğlenceli, kimi ürkütücü.Çok severlerdi çoğu.Özel bir ilgi gösterirlerdi.Yanağımı sıkar, öperlerdi.Nerde farklı, nerde ilginç nerde bir başkasının da dikkatini çekecek bir şey varsa ordaydım.Ya da kendimleydim.Hayali kahramanları çatıştırırdım, hayali arabalar sürerdimGüzeldi çocukluğum, ilginçti, bazen komik, bazen ürkütücü



Hayal kurardım çok.Olabilecek ama olduramayacağıma inandıklarımı severdim en çok.Hayallerimde hep çok başarılı bir şeyler olurdum.Çok takdir edilen, çok dikkat çeken.O anı yaşardım.Demeçler verirdim, diyaloglar kurardım hayalimde.Hayalimi gerçek yapardım


En sevmediğim şey pazar günleri televizyonu işgal eden klasik müzik programları, en sevdiğimse yine hayal kurmaktı o zamanlar.Yaptığım en komik şey de muhtemelen, yüzün ona dönük annemden geri geri yürüyerek uzaklaşırken uzaklaştığım belli olmuyor sanmamdı


Bazı şeyler hiç olmazsa kendi çocuğuma nasıl davranmam gerektiği konusunda ders olduHoş olmadı ama her iş gibi "hayırlı" oldu


İnsanlar ilginçler hala, eskisi kadar olmasalar da
Azı eğlenceli artık, azı ürkütücüİnsanlar birbirine daha çok benziyor artık.İnsanlar pek özel ilgi göstermiyor birbirine.Çocuklar hariç


Büyümekle kazandıklarım kaybettiklerimden üstün mü eşit mi bilmiyorum.Ama çok iyi bildiğim bir şey var.Ben hala içimde biraz o çocuğu taşıyorum








Herkes gibi.....

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 340
favori
like
share
Sylar Tarih: 09.09.2008 12:41
Ne güzeldir değişen onca şeye rağmen o değişmeyen çocuğu içimizde yaşatmak...