Gerçek İsmi: Yadigar Kuzu
Doğumu.....: 05/10/1947
Ölümü........: 14.01.1992 - İstanbul
Diğer..........: Taksim Parkında donarak ölmüştür.

Gerçek adı Yadigar Kuzu olan oyuncu, Türk Sineması'nın en büyük karakter oyuncularından biridir.

İri gövdeli, uzun boylu yapısıyla filmlerde sürekli jönlerden dayak yerken izledik onu...

Ne acıdır ki; ev kirasını ödeyemediği için Taksim parkında kalmak zorunda kaldığından, soğuktan ölerek aramızdan ayrılmıştır...

"Türk sinemasının dev adamı" olarak bilinen sanatçı, 100'ün üzerinde filmde yardımcı oyuncu olarak rol almıştır. 14 Ocak 1992 tarihinde, ev kirasını ödeyemediği için evinden çıkartılmış, geceyi geçirmek için gittiği Taksim parkında, bir bankın üzerinde donarak hayata veda etmiştir.

Filmleri - Oyuncu (50 Film)

• 1992 Dalgacılar

• 1991 Ula Ula Niyazi

• 1989 Canımdan Can İste

• 1989 Tecelli

• 1988 Sen Benimsin

• 1987 Vahşiler

• 1987 Otobüs Yolcuları / İhsaniye - Karasu

• 1986 Bela

• 1986 Tarzan Rıfkı

• 1986 Balta

• 1986 Kıratlı Süleyman

• 1986 Ninja Gece Savaşçısı

• 1986 Size Selam Getirmişem

• 1986 Tokatçılar

• 1985 Kanun Adamı

• 1985 Gariban Beşler

• 1984 Gırgıriyede Büyük Seçim

• 1984 Belalı Fedailer

• 1984 Sevdalı

• 1984 Zalim Dünya

• 1983 Kılıbık

• 1983 Gırgıriyede Cümbüş Var

• 1982 Baş Belası

• 1982 Dünyayı Kurtaran Adam Yaratık

• 1982 Doktor Civanım Gafur

• 1981 Üç Kağıtçı Hamza

• 1980 Devlet Kuşu

• 1980 Gerzek Şaban

• 1980 Sarışın Tehlike Emile

• 1979 Umudumuz Şaban Ayı Necmo

• 1979 Şark Bülbülü Mazlum

• 1979 Süpermen Dönüyor

• 1979 İki Cambaz

• 1979 Benim Yaşantım

• 1979 Püsküllü Bela / Dilberim Kıyma Bana

• 1979 İnsan Sevince Mahkum

• 1979 Korkusuz Korkak Tetikçi

• 1978 Kara Murat Devler Savaşıyor

• 1978 Çarli'nin Kelekleri

• 1978 Balkona Etti / Haydar

• 1978 Avanak Apti Urfalı Apti

• 1978 Taşı Toprağı Altın Şehir

• 1977 Bazıları Cacık Sever

• 1977 Yıkılmayan Adam

• 1976 Ben Bir Garip Keloğlanım

• 1976 Su Perisi Elması

• 1976 Sahte Kabadayı

• 1974 Almanyalı Yarim

• 1973 Zambaklar Açarken

• 1966 Eşrefpaşalı

[YOUTUBE]vetQrv7CEvs&hl[/YOUTUBE]
Herhangi biri.
Ya da çok özel biri.
Yüzleri çok tanıdık ama adları bilinmeyen insanlar vardır hayatın bir yerinde. Varlıkları sadece başkalarının varlığını güçlendirmekle tanımlanan insanlar vardır. Herhangi birileri, falanca ya da filanca. Adı, soyadı hiç önemli değil. Başkalarının statüleri uğruna aşağılanan, itilen, hırpalanan gerektiğinde ölümlere gidip gelen insanlar.

Ya da figüranlar diyelim biz bunlara.

Perdenin hazin yüzleri.

Adları sinema afişlerine yazılmayanlar. Yüzleri tanıdık, isimleri bilinmeyen insanlar. Belki de kahvedekilere en çok benzeyenler. Yeşilçam'da da kahvede oturmazlar mı iş beklemek için. İnşaat işçilerine ne çok benzerler. Bir yapımcının kahveye girip de iş dağıtmasını beklemek.

Makyajsızlar...

Senaryoyu okuma ihtiyacı olmayanlar. Filmin bir yerinden girip, öylece yok olanlar. Dayak yiyip, ölüp, çay dağıtıp, durakta bekleyip filmden kopup gidenler. Hayatın ıssız sokaklarında gezip, filmin ayrıntı karelerinde yer bulanlar. Makyaja ihtiyaç duymayan figüranlar.

Onlardan biriydi Yadigar...

İri gövdeli, uzun boylu, seyrek dişli, çirkin bir adam. Kötüler hep çirkin olmalıdır değil mi?

Filmlerde eşşek sudan gelinceye kadar dayak yerken tanıdık bu iri adamı. Bazen Cüneyt Arkın dövüyordu bazen de Kemal Sunal. Şaban'dan dayak yemesi ne kadar da trajiktir. Eğer günlük hayatta olsa hepsini dövebilecek niteliktedir Yadigar. Gel gör ki dayak yemek için para almaktadır. O da dayağın en iyisini yer.

O dayak yerdi biz gülerdik. Kahramanımız gözümüzde büyürdü ona dayak atarken. O kadar iri bir adamı dövebilmesine hayran olurduk kahramanımızın. O ise sesini çıkarmadan içtenlikle yerdi dayağı. Hep kötü bir babanın adamıydı Yadigar. İyi insanlara saldırır, kötülüğe hizmet eder, haince kahkahalarla gülümserdi.

Sahiden o kadar kötü olabilir miydi?

Diğer figüranlar onun kadar iri olmadığı için onun dayak yemesinin ayrı bir anlamı olurdu. İşi daha önemli hale getirirdi. En son o dayak yerdi. Final döğüşü olurdu. Onu dövmenin önemi hepsinden çoktu. Çünkü en dövülemez olanı oydu.

Bu sahneler hiç değişmedi. Yani onun bir kez olsun dövebildiğini ve böylece filmin bittiğini görmedik. Senaristler hiç sürpriz yapmadılar bu iri adama. Günlük hayatın akışı, kaderin tecellisi hiç değişmedi. İsmi anılmayanlar, makyajsızlar hiç finalde tutunamadılar. Filmin acı karelerine malzeme olup, yitip gittiler öylece.

Yeşilçam'ın figüranlar kahvesinin kasvetli havası sinmişti Yadigar'ın üzerine. Gülümsemiyordu koca adam. Günler boyu iş beklemek sonra filme girip bir ton dayak yiyip çekip gitmek. Yediremiyordu kendine ama ekmek parası işte. Emekçisi olmuştu sinemanın. Öyle bar köşelerinde değil filmin içinde emeğini konuşturuyordu Yadigar. Türk sinemasının binlerce karesine görüntü vermişti. Varsın ismi de bilinmesindi.

Gerçi hayat zordu. İki film yapıp imaj yapanlar, soyunanlar, dünkü çocuklar parayla oynarken yılların sinema emekçisinin karnı günlük doyuyordu.

Bugün doyuyor yarını bekliyordu koca adam.

Son zamanlarda işleri iyi değildi Yadigar'ın. Parasızlık çekiyordu. Birileri ün, para, imaj peşinde koşarken Yadigar'ın durumu gitgide kötülüyordu.

Hey gidi koca adam.

Her yanını utanç kaplamıştı. Dayak yemekten büyük bir utanç. İyice parasız kalmış karnını doyurmakta güçlük çekiyordu. Kirasını ödemeyeli çok zaman olmuştu. Tek göz bir odaydı kaldığı. Buna rağmen kira parası bulmakta güçlük çekiyordu.

Bir gün evinden çıkardılar Yadigar'ı. Kimi kimsesi yoktu İstanbul'da. Buz gibi soğuk bir gece vakti Taksim'e çıktı birkaç parça eşyasıyla.

Havada hain bir soğuk kol geziyordu. Kimsecikler yoktu koca meydanda.

Buralarda ne kadar çok dolaşmıştı.

Bir banka uzandı. Ellerini bacaklarının arasında ısıtmaya çalıştı.

Öksürüyordu epeydir koca adam. Uyku girmedi önce gözlerine. Yarını düşünüyordu.

Sonra yorgunluk çöktü. Ağır ağır kapandı gözleri.

Bir uyudu, bir daha uyanmadı.

Bir uyudu, bir daha dayak yemedi kimseden.

Bir uyudu kimseler bilmedi ismini.

Bir öldü yalnız Taksim Meydanı ağladı koca adama. Sokak köpekleri tuttu yasını.

Yaşamın son karesini asillere yakışır bir onurla oynadı adam.

Bir figüran gibi öldü; kimsesiz, yalnız, gözyaşı dökmeden....




yadigar kuzu, yadigar kuzu dogumu, yadigar kuzu filimleri, yadigar kuzu gercek ismi, yadigar kuzu hakkinda, yadigar kuzu hakkinda bilgi, yadigar kuzu ilk filmi, yadigar kuzu ilk sinema filmi, yadigar kuzu kimdir, yadigar kuzu kimdir?, yadigar kuzu nereli, yadigar kuzu nereli?, yadigar kuzu olum tarihi, yadigar kuzu oydigi filimlerin ismi, yadigar kuzu oyunculugu, yadigar kuzu oyunculugu?, yadigar kuzu resimleri, yadigar kuzu resimleri dersleri, yadigar kuzu resimleri download, yadigar kuzu resimleri haberleri, yadigar kuzu resimleri ile ilgili konular, yadigar kuzu resimleri indir, yadigar kuzu resimleri nedir, yadigar kuzu resimleri videolar, yadigar kuzu rolleri, yadigar kuzu yasami, yadigar kuzu yasi kac, yadigar kuzuoynadigi filimleri

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 1779
favori
like
share
arda_610 Tarih: 01.10.2009 14:18
Kardeşim harıkasın süper okurken acayip duygusal oldum süpersin bayıldım dediklerın o akdar dogrukı saol saol saol