Yol Senindi,

Günlerde.

Yürüyordun cesaretsiz.

Biliyordun hata yapacağını,

Ellerin ondan titriyordu..

Hava kapalıydı.

Yağmur soğuk damlıyordu üzerine..

Montun askıda unutulmuştu.

Üşüyordun, söyleyemiyordun.

İlkti gözlerindeki umut,

Heyecanın kalbine değiyordu.

Mevsim kışa dönerken,

İçinde hüznü kalıyordu Sonbahar’ın..

Şarkılar her notasında ayrılığı vuruyordu.

Ağlamak istiyordu gözlerin, direniyordun.

En afillisi içinde kan olanken Aşk’ın;

Yüreğin, ellerin, avuçların kanıyordu..

Yine de adı Aşk değil diyordun bunun.

Kanıyordun Kendin de söylediğin yalanlara..

Günler kovalarken birbirini.

Haberin geldi bir Kış’ın ardından..

“Sonbahar’ı özlüyorum” derken kapanmış gözlerin, beyaz papatyalarla süslü yatağının üzerinde..

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 285
favori
like
share
YokUm17 Tarih: 22.11.2008 00:14
MEVLÜT Tarih: 04.11.2008 19:49
alıntı
Pedaliza Tarih: 02.11.2008 01:33
Bir de şairi yazsanız çok güzel olacak