Gecenin hüznü duvarlarıma vurdu sanki bu gece..
Her zamankinden daha soğuklar.daha pürüzlüler.. Daha somutlar...
Bu gece üstünde taşıdığı resmimi attı hatta,umarsızca..
Üstelemedim...
Fena baktı bana sağdaki gördün mü anne?
Korkma lütfen..
Üstüme geliyor sanki yavaştan biri..
Küçüldü, küçüldü ufacık kaldı odam.
İncecik.. Sıkıştırdı beni, iyi de benden ne istiyor ki?
Duvarlar bile..
Malum gecenin hüznü vurdu ya bir kere,
Başkasından çıkaracak acısını... Haklı!
Sen de bazı akşamlar annenden çıkarmıyor musun en acısını?
En sevdiğinden..
Duvarın rengi değişiyor birden.. Kararıyor...
Gördün mü anne,simsiyah..
Geceye uydu o da..
Gecenin hüznü fena vurdu duvarlarıma gözyaşı aktı her tarafına..simsiyah..
Küçüldü odam, kutu gibi.
Hala üstüme geliyorlar anne, hem de dört duvar birden!
Sıkıştırıyorlar ruhumu,beni..
Yardım et lütfen... Anne??
Söz bir daha çıkarmayacağım sinirimi senden.
Anne? Duymuyor musun beni, küçük kızını?
Sesim çıkmıyor daha fazla...
Sekiz senedir hiç böyle yapmamıştı halbuki bu duvarlar n’oldu şimdi?
Beynim sıkıştı, ruhum daraldı, nefes alamıyorum..
Anne? Dört duvar..
Üzgünüm duymadın beni..
Dört kara duvar..
İyi geceler anne...



Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 446
favori
like
share
sevgi Tarih: 01.05.2009 00:38
emeğine saglık canım