Orduda Efirli Cezaevinde,çoğunluğunun cinayetten mahkum olduğu bir koğuşta ders anlatıyorum.Orduda yağmur bol olduğu için,sık sık şemsiye taşırız.Şemsiyemi yanıma koymuşum.Bir ara baktım mahkumun teki,benim şemsiyeyi almış,açıp kapıyor.Kendisine baktığımı farkedince "Hocam kusura bakma,oniki senedir şemsiye açıp kapamaya hasret kalmışım,hasret gideriyorum" dedi.Gülümsedim ve "Devam et arkadaş" dedim,derse devam ettim
Olay garibime gitti ilk zamanlar,ama sonra düşündüm ki,insanoğlu çok basit şeylerin bile özlemini çekebiliyormuş.Hangimizin aklına "Şemsiye açıp kapamaya hasret kalacağımız" gelir?

Beğeniler: 1
Favoriler: 1
İzlenmeler: 334
favori
like
share
birtat Tarih: 03.01.2009 19:30
mutluluğun nerde olduğunu bilenlere ne mutlu.

şemsiyeyi görünce fırsat kaçırmayan mahkumu da tebrik ederim.

sağol hocam bu güel paylaşımınıza
Crayz98 Tarih: 03.01.2009 19:00
güzel olmuş
Crayz98 Tarih: 03.01.2009 19:00
paylaşım için saol
bugulu-gözler Tarih: 03.01.2009 00:28
paylasim icin tesekkürler
ADALI Tarih: 02.01.2009 18:40
paylaşımınız çok güzeldi .ellerinize sağlık.