Genç kız hem kendi kendine söyleniyor ,hemde yerde gördüğü boş kutuyu tekmeliyerek yetiştirme yurduna doğru yürüyordu. Yurttan ayrılmasına az bir zaman kalmıştı.Burada çok güzel günler yaşamıştı. Kuralları vardı ama yinede çok mutlu günleri olmuştu.
Tam yurttan içeri girerken, birden vazgeçti daha zaman vardı, cebindede bir kaç lira hemen şans oyunu oynamak istedi ,belki çıkar diye düşünüp oyunu oynayıp yurda döndü.
Birkaç gün sonra vedalaşma zamanı geldi, uzak akrabaları onu alıp çiftliğe götürdüler.Onu karşılayıp odasına yerleştirdiler.Burada her şey çok boldu, herşeyi vardı.Yurtta bir elmayı iki kişi paylaşırken burada bir tabak dolusu ona ikram edilmişti.İstediği her şeyi alıyor, geziyor,bir dediği iki olmuyordu.Ama yinede mutsuzdu, bir şeyler eksikti.Hani yutta yağmur yağınca korkup bir araya toplaştığı kader arkadaşları gibi sıcak bir sevgi ortamı yoktu.Kuzenlerinin her şeyleri vardı ama babalarının dizinin dibinde oturamıyor, onlara ana ,baba diye sarılamıyorlardı.
Sonunda karar verdi bir iş bulup çalışacak,ayrı yaşayacak,yokluk çekecek ama mutlu yaşayacaktı.Bu kararını aile büyüklerine söyledi ama razı olmadılar.Çok üzüldü odasında defterlerini karıştırırken kuponu buldu,sonucunu öğrendi, kazanmıştı hemde büyük ikramiyeyi hemen valizini hazırlayıp oradan sessizce ayrıldı.
Obüyük ikramiye ile kocaman bir bina alıp yurt yaptı.Kapısına şunu yazdırdı''Burada yoklukta vardır,ama mutluluk daha çok vardır.''
O yuttan büyüyüpte ayrılanlar hep az ile yetinip, mutlu olmayı öğrendiler.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 468
favori
like
share
Sylar Tarih: 28.01.2009 11:35
Hayat bazen insana hiç ummadığı anda yol açıyor...

Güzel bir hikaye.