[FONT="Monotype Corsiva"][COLOR="plum"]



Yolların daha öteye gitmediği terklerde,
Otel odalarında ağırlıyorum yalnızlığımı..
Kaçıncı sigaram ölüyor nefessizlikten,
Çayımı soğutmadan içersem eğer,
Unutmuş olacağım varlığını biliyorum...



Ama düşüyorum işte tekrar..
Gözlerindeki kör kuyudan aşağıya...
Fotoğraflarda hiç gülmeyen yüzüm,
Hatıralarımızla beraber yok oluyor...
Bir kibritin yanışında...



-Meğer canı ne kadar azmış onca yaşanılanın!


Radyoda neşter kıvamında şarkılar,
Pencerede mecazi yağmurları sonbaharın.
Kim bilir ne ayrılıklara şahit aynalar..
Zamanı durdurma çabasındaki duvar saati,
Telefonun bozmamasına alıştığım suskunluklar,
Ve parmağımı yadırgayan bu yüzük,
Sanki her şey yokluğundan haberdar...



Peki ya yüreğim?
Ben seni değil içimdeki yansımanı sevdim...
Aşkın bendeki tüm tanımlarını değiştirdin;
Deniz kabuğundaki inciyken önceleri,
Şimdi aynı denizin dalgalarıyla silinen,
Kumsala yazdığım o cümleden ibaret...

-Wish you were here!









Özgür Gümüşsoy









Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 339
favori
like
share
Şayeste Tarih: 03.02.2009 10:32
Yüreğine sağlık..
Çok güzel bir çalışma olmuş..
Sylar Tarih: 03.02.2009 10:22
Şimdi kumsala yazdığın o yazıdan farksızım... Yokum... Yok oldum sende...

Çok güzel olmuş. Teşekkürler Asiyan.