“ Avaz avaz susuyorum. Ta ki sen kendinle olan savaşı kazanana kadar…”

En dipteyim. Hakkettiğim yerde en karanlık yerdeyim. Adresim yok benim. Üzerimde bir deli gömleği, içimde yalnızlık korusu. Üşüyorum. Yalnızlığın eşiğindeyim. Üryanım..Bi o kadar karanlık sözlerim. Müsvedde bir kağıt boşluğunda yitirdiklerim. Boşluktayım. Başarabildiğim hiçbir şey yok. Bedenim yenilgilerin er meydanı. Zaferlerim yok kazandığım. Umutlarım da..Şimdi bu satırları okurken kızacaksın bana. Kız be can kız..Seninle yeniden yeşermiştim, yeniden hayatı sevmiştim. “Tarih boyunca hiçbir zaman savaş tek başına kazanılmadı..Bensiz savaşacaksan benim ne hükmün var ki senin yüreğinde. Koca bir hiçim ben..Koca bir boşluk..Unuttum kendimi. Güvenmiyorum bendeki bana. Bir bıçak dayadım mürekkebime. Ta ki sen kendinle olan savaşı kazanana kadar.

Deliriyorum. Başaramadıklarım duruyor önümde. .Yavaş yavaş yitiyorum özgüvenimi. Kaybediyorum lehçemi. Kurtar beni. Kuyular bile anlamaz ki. En dipteyim. En çaresiz. Deliriyorum hem. Paydalara bölüyorum kendimi. Ayrılığa kalansız bölünüyorum be sevgili. Gel etme sevgili. Vurma beni yollara. Salma beni uçurumlara. Ben ki kırık bir cam parçasıyım. Düştüğüm her yerde kan olur. Gel etme baş göz etme beni ayrılığa. Kimsesizliğim büyümesin yüzümde.

Kaybediyorum.
Düşüyorum sonra..
Eriyorum yavaş yavaş…

Ben ki yarım cümlelik biriydim senden önce. Senle tamamlamışken beni, ayrılığa teslim etme yüreğimi. Sürgün etme gözlerimi gökyüzünden. Susturma beni. Acırım kendi halime. Küserim kendi kendime. Sayıklarım hiçliğimi..Kanarım kendime. Kırılırım orta yerimden. Serpilirim yalnızlığın ortasına. Her kuruşuna kadar harcarım kendimi. Eğilirim adressizliğime.Düşer dudaklarım toprağa. Saçlarıma taramam artık. Salarım avuçlarımdaki bilyeleri. Kör bıçakları dilimde bileyip sürerim kız çocuğu özlemlerime. ..Kırarım kanatlarımı. Çekerim perdelerimi. ..

Hiçlik derelerinde boğarım geleceğimi. Yalnızlığıma “ yalnızlık katar binlerce mezar kazarım suskunluğuma. Notası unutulmuş türkülere benzer yüzüm. Kalabalıkların arasında öznesizliğim kabarır. Yırtarım kendimi mutluluk fotograflarından.Yitip giderim velhasıl. Deliyim ya sonuçta.. Hiçim velhasıl; hükmüm geçmez varlığına. Hiç doğmamış bir bebek gibi unutulur giderim sonra. Unutulurum..
alıntı

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 303
favori
like
share
MiSS-FENER Tarih: 05.02.2009 17:01
Güzel Yüreğine Sağlık Ablacım..