Issız bir şehrin yağmalanmış kalbinde
yitik parçasını arıyor ruhum
yok artık diyorlar, o kırık gülümseme
bu şehrin silinmiş adreslerinde

bir telefon kulübesi, eylül çarşısı,
yağmurun sesinde birikmiş kahkahalar
yasemin bir öpüş gibi... öylece kalmış
karanfil sokağının cebindeki şiirde

çiğ mi yazar, çiy mi, yaprak aşkın adını;
konuşup durmuştuk bir eylül gecesinde
çiyler çoktan kurumuştur kirpiklerinde
eylülü bekleyemez bazen yapraklar

bilmem, sildi mi sokaklar ayak izini
ama gençlik parkının buz tutmuş ateşleri
hiç sönmedi bir kadının kalbinde

ölüm hangi acıyı giyinir en çok
hüznü avuçlarına gizlemiş bir resimde
hangi rengi açar külrengi solan şiir
külün kendi renginden utandığı gecede?

hiç bilmezdim, şehirler de ağlarmış,düşlerini gömerken şiirlere

anımsayamadım, gül müydü, karanfil mi,
mezarıma getirirsin dediğin-- ne çok gülmüştük,
ne çok gülmüştük, meğer...

meğer aşk da sığarmış külrengi bir kedere!


Ayten Mutlu

Etiketler:
Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 311
favori
like
share
MiSS-FENER Tarih: 13.02.2009 16:30
meğer aşk da sığarmış külrengi bir kedere!

Kimiside Çok Çabuk Unutuyor..Emeğine Sağlık..
hayalll Tarih: 13.02.2009 16:21
Çok güzel bir şiir emeğinize sağlık..
PR€NS€S Tarih: 13.02.2009 15:16
meğer aşk da sığarmış külrengi bir kedere!

çok başarılı yüreğine sağlık
Sylar Tarih: 13.02.2009 15:07
Yitirilen ne olursa olsun çabuk unutulmuyor...

Güzel şiir.
Şayeste Tarih: 13.02.2009 14:59
Teşekkür ederim..
COCO Tarih: 13.02.2009 14:56
Emeğine sağlık.:3: