Evet kavanoz dipli dünya hayat denen serüven bir sahnede bazen tek kişilik bir oyun bazen çok kalabalık piyes gibi. İnsan hayatı hep hayalleri üzeri yaşar.

Küçükken sorarlar ne büyünce ne olacaksın. Hemen bir hayal dünyasında kendimi doktor yaparız, öğretmen yaparız.. Hep gözde insan olma, güzide bir meslek söyleriz. Hayallerimiz yaşımız ilerledikçe değişir hayata bakışlarımız farklılaşır. Artık ne olacaksın soruna ne olmalıyım cevabını ararız, sorgularız. Gözde, güzide insan olmak hayallerimizin yerini hayatla nasıl savaşırım nasıl daha iyi mücadele ederim fikirleri almıştır.

Küçükken dinlediğimiz pamuk prenses ve 7 cüceler masallarının yerini hayatın gerçek oyunları almıştır. Hayat rüzgarında savurulan yaprak gibiyizdir. Bir zamanlar tost pembe hayaller kurduğumuz dünyalar artık arabesk parçaları hayatın acı, keder, elem yarınlarından umutsuzluklar almıştır. Artık hayat bize anlattıkları gibi değildir.

Hayat denen bu serüvende aslında aradığımız tek şeyin sevgi yolundan geçen mutluluklar olduğunu anlamaya başlamışızdır. Hayat dün bize anlatıkları gibi olmadığını görmeye başlamışızdır. Hep arayışlarımız gönül dünyamızı mutlu etmek üzerine olduğunu görmeye başlamışızdır. Hayat çarkın içinde ne kadar az kırılırsak bunu başarı saymaya başlamışızdır. Hayat serüvenlerini hayallerimizin ötesinde artık bu dünyanın gerçekleri üzerine koymuşuzdur.

Yaşımız ilerledikçe hayattan beklentilerimizi değil alabildiklerimizi kapabilme mücadelesi içindeyizdir. Oysa bize böyle demişlerdi sen büyünce kocaman adam olacaksın, sen alim olacaksın, sen doktor olacaksın demişlerdi. Senin gibi bir pırlantada olmaz hayatta demişlerdi.

Oysa bizler pırlanta bir yana demir parçası olabildikse kendimizi şanslı hissediyoruzdur. Hayat sahnesinde hep bir koşturmaca aramaktan ziyade hayattan ne alabilir mücadelesi içindeyizdir.. Er yada geç şunu anlarız ki hayatta en güzel değerin sevgi olduğunu bizi hayata bağlan en büyük değerin sevgi olduğunu anlarız. Aslında tüm hayallerimizin sevgi üzerinde olması gerektiğini anlarız..

Allah kimseyi sevgisiz bırakmasın.
Anne, baba aile sevgisi, yar sevgisi gibi bu kutsal değerlerden mahrum etmesin. Ceza evinde, Huzur evinde, çocuk esirgeme yurtlarında vs.vs. yerlerde kalan kardeşlerimize rabbim bu bayram gününde kimsesizlerin yalnızların gönlüne de dünyanın en kutsal değeri sevgiyi kucak dolusu versin…

alıntı

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 477
favori
like
share
deLi_qiss Tarih: 24.02.2009 18:53
teşeqqüR