Bahar Monologlari
.
I

Acemi günlerinden biriydi yazin,
yürekler tam yesillenmemisti,
damarlarimda sevdanin filizleri,
yüregimde, yalniz gecelerin üsümeleri,
ve sicak gölgesi yalnizligimin
kavuruyordu degdigi yeri..

Ölen bahardi..

II

Yalniz alinlariyla degil,
tüm vücutlariyla secde etmis yilanlar
kasimpatilarin gölgesinde, namazdaydilar.
Gözleri biraz ötelerindeki serçelerde.

Namazdayken bile yilandilar...

III

Siranin sonundaki karanfil, asikti bastaki karanfile
kavusabilmekten yana umutsuz,
uykusuz ve susuzdu.

Ilk yapragini dökecek kadar..

IV

Ve sanki kislar bir daha gelmeyecekmis gibi geri,
basi dik, gururlu ve gökyüzüne uzanmis,
ölümden uzakti, parklarin beyaz çiçekleri..

Ne kadar saftilar..
.
Orhun Basat

Etiketler:
Beğeniler: 1
Favoriler: 1
İzlenmeler: 453
favori
like
share