Ben gülümseyerek yaşadım dünyayı
Gülümseyerek ölüyorum her gün sizlerle
Baştan kendime basit bir yüz yakıştırmıştım
Rüzgarıyla haşır neşir çıplak bir tepe
Ve bir gök olsun isted yüzümde, mavi, bulutsuz
Metin olmaktan başka şansı var mıydı yoksulların

Ben oldum işte, oldum ve öldüm
Sorduğum tek soru vardı kendime
(Öbürleri herkese ilişkindi)
Şimdi gitsem benden ne kalır geriye
Kaldı işte, ahtım kaldı dünyada
yaralı bir alın
Gülümserken unuttuğum dudaklarım
Ve yurdumu dolaşan kanım kaldı sizlere
Kanım yer yere bulaşıyor
Aşçının kepçesine, marangozun rendesine
silahın namlusuna, kalemin mürekkebine
yargıcın cübbesine, aşıkların neşesenie
Çocukların oyununa karışıyor
Dağılıyor, çoğalıyor, yalıyor sokakları

Habere çıkardım, dünyanın yaradılışını görmeye
Alevlerin kurşunların arasından sekerdim
Ağaca bakar yaprak olurdum, köpeğe, göğe, serçelere
Yaprağa bakar yaprak olurdum, tırtıla, kuşa, yaşlı teyzelere
Umutsuzlara bakar iç çekerdim, hallaçlara, sütçülere, çerçilere
Bütün otobüsler giderdi benle, istanbul-hafik, istanbul-refahiye
ev içlerine bakar ağlardım, buğday demetlerine, duvardaki aliye
Cemlere, kahvelere, meydanlara bakardım
Herkes gibi çopur yüzlüydü hayat
Ama kibirliydi yoksullar, kibirli ve atak
Sözcükler hırçınlaştıkça dilsiz ve bataktılar
Böyle bir dünya dermiştim kendime
Hakikat gizlenmişti buralarda bir yere

Ne ölümler gördüm de yaşamak hırsızlık gibi geldi bana
Bulmalı derim, bulmalı ölümün erken dilini
O da oldu. Gördüm celladımın gözlerini ve gülümsedim
Hepimize benziyordu, şaşırdım ve güldüm
Bir duvar dibiydi sanırım, ıssızdım ve soğuktu gece

Bir şey öğrendim ki söylemeliyim
Hayat hepimizden daha geniş
Ölüm her ömürden daha uzun sürermiş
Dağları düşündüm, sokakları, ev içlerini
Herşey olduğu gibiymiş, basit ve korkunç
Dil susunca kan konuşur, kan konuşurmuş
Kanım yurdumu dolaştıkça öğrendim

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 369
favori
like
share
EZqiiiii Tarih: 27.03.2009 18:43
Emeqinize saqLık tşkLer...
hayalll Tarih: 27.03.2009 16:03
Ne ölümler gördüm de yaşamak hırsızlık gibi geldi bana
Bulmalı derim, bulmalı ölümün erken dilini
O da oldu. Gördüm celladımın gözlerini ve gülümsedim
Hepimize benziyordu, şaşırdım ve güldüm
Bir duvar dibiydi sanırım, ıssızdım ve soğuktu gece
.
''Ben Hep Gülümseyerek Baktım Hayata''
..Ve gülümsüyordu ölüm geldiğinde bile...
Henüz 28 yaşındaydı
Bir resmi çok şey anlatıyordu bizlere...
Onlar gülen cesetlerimizdi...

Emeğine sağlık çok anlamlı bir paylaşım