Bunca acı bunca hüzün…

Geçse artık geride kalsa istemez misin? Gel haydi otur yanıma

biraz peynir var biraz da rakı sever misin?



Biliyorum yorgunsun. Yaşananlar bu kadar yoğunken bir gün

hiç beklemezken aniden yapayalnız kaldığını görürse sanki bütün

dünya omzuna yüklenmiş de taşıyamıyormuş gibi hisseder insan.

Üstelik o ağırlığın ne zaman kalkacağını asla bilemez.

Sanki hayatının sonuna kadar hep böyle hep yorgun ve bitkin

yaşayıp gideceğini düşünür. Umudu kalmamıştır sevinci kalmamıştır.

Kırgındır herkese ve her şeye. Yarına dair hiçbir şey düşünemez olur.

Hatta sık sık ölüm gelir aklına. Sanki ölürse bu acıdan bu yükten

çok çabuk kurtulacakmış gibi…



Pencereyi açacağım temiz hava iyi gelir rahatlatır seni

içine derin derin çeker misin?



Şimdi sen bana içinde kanayan yarayı anlatıyorsun ya benim

yaralarım da azıyor yeniden kanamaya başlıyor.

Herkes mi vefasız diye düşünmekten kendimi alamıyorum.

Bu kadar kolay mı aşk? Bu kadar çabuk harcanabilir mi?

Ah yüreğim ne çok kandırıldın ne çok…



Bir şarkı çalacağım “Nerede bende o yürek yardan kaçacak…”

dinler misin?



Her şeyi boşverip sadece aşka adamıştın kendini öyle mi?

Zaten böyle yaşandığı zaman onun adı aşk.

Diğer türlüsüne ne denir bilmiyorum ilgilenmiyorum.

Bırak herkes dilediği gibi yaşasın ama sen her zaman

aşka ada kendini.

Kırılsan da yıkılsan da aşka ada.

Başka türlü bulunamıyor ki mutluluk…



Bir kadeh daha içeceğim ben ya sen? Peki buz da ister misin?



İkindi rakılarım vardı benim bir zamanlar. Sevgiliyi düşünerek güneşin

batışına yakın içilen rakılar. Sevgili yoktu yanımda belki ama

aşkı vardı ya yeterdi bana. Zaten rakımı sevgilinin hayali

tadlandırırdı sadece. Hay Allah kendimi anlatmaya başladım

oysa seni dinleyecektim değil mi? Hüznü acıyı geride bırakacaktık.

Yara yarayı deşiyor ne yapayım ki…

Kızma kendine sen hatalı değilsin. Yaşamak istediğin gibi yaşadın

kendi tercihini yaşadın. Anlamadıysa çekiver kuyruğunu gitsin!

Rahatlat içini elinden geleni yaptın. Son ana kadar vazgeçmedin

ki bu yakışırdı sana zaten.

Ağla utanma. Gözyaşların onurundur saklama.

Sen asıl ağlamaktan korkanları ayıpla yadırga.



Bir sigara daha yakar mısın? Kül tablasını boşaltayım ben

yine fazla kaçırdık bu gece. Uykun geldi mi?

Uzanmak ister misin?



Aslında uyusam da uyanmasam diye düşündüğünü biliyorum.

Ya da her şeyin sadece bir rüyadan ibaret olduğunu…

Gerçeği kabullenmek öyle zor ki… Sen şimdi aynı sokaklarda

tek başına dolaşacaksın.

Her adım canını yakacak her yerde o olacak.

Gözünü kapatmak isteyeceksin ama bu kez hayalleri

beynini dolduracak. Kaçış yok bu acı yaşanacak.

Ve ancak yaşanınca tamamlanacak.

Bir gün yeniden aşk kapını çalacak.

“Daha dikkatli olacağım bu kez ağlamayacağım”

diyeceksin ama bunun da yararı olmayacak.

Aşkı önceden kim hesaplayabilmiş ki sen hesaplayasın?

Kim yüreğinin kapısını kapatabilmiş ki sen kapatasın?

Kaç yarını daha böyle umutsuz böyle acıyla geçireceksin belli değil.



Yine de her şeye rağmen acıya inat vefasızlara inat

hainlere inat ve

kalpsizlere inat aşka yeniden gülümser misin?

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 283
favori
like
share
EZqiiiii Tarih: 31.03.2009 09:17
[COLOR=#1e6db0] tşkLer emeqinize saqLık..
Şayeste Tarih: 31.03.2009 09:00
"Yine de her şeye rağmen acıya inat vefasızlara inat
hainlere inat ve
kalpsizlere inat aşka yeniden gülümser misin?"

Çok zor olsa da başarmak lazım..
Emeğine yüreğine sağlık..