hurriyet gazetesi yazarlarından fati çekirge, bir yazısında
şöyle dedi:

ANKARA ’da Köksal Toptan Lisesi’nin 3007 No’lu sandığında oy kullanmak için iki yokuş yürüyüp tam 123 basamak çıkmıştım... Üşenmedim saydım... 123 basamak...

Hadi ben çıkabildim. Ya engelliler, yaşlılar ne oldu?

daha öncedende belirtmiştim, reklamı olmaz sağlık mekanının
bu yüzden telafuzda rahatım.
engelliler sitemizde e-mail kampanyası başlattık,
bu yazı üzerine. dedikki, engelliler konusu gündemde kalsın.
sitemiz üyeleri ve diyer engelliler hurriyet gazetesi yazarına,
sorunlarımızı e-mailledik, köşesinde yer verdi,bu değerli insan ve günlerce
bizimle, bizim sorunlarımız için hop oturdu hop kalktı.

neydi isteklerimiz?
engelliye uygun sinema-tiyatro-kütüphane
kaldırımlara dikilmesini istemediyimiz ağaçlar
sağlık raporlarımızda yaşanan sorunla
vs. vs..

fatih çekirge e-mailleri köşesine taşırken,öte yandan e-malleri incelemeye aldırdı, devlet ve kurumlara. ki, ses daha gür çıksın.

nitekim : bu çağrım,isyan, hasebiyle adımlar atılmaya başladı:)

işte fatih çekirgenin kaleminden, okuyunuz:)

Rapora onay kalkıyor

Engelli vatandaşlarımızın engel oranlarının belirlenmesi konusunda da karışıklık var. Hastanedeki doktor başka söylüyor, Ankara’daki heyet başka. Karar verdim.. Bir şeyler yapılmalıydı.

Ve ilk hedef şuydu:

- Engelli vatandaşlarımıza çıkartılan bu engeli aşacağız. Artık engelli vatandaşlarımızın bir hastaneden aldıkları rapor geçerli olsun. Ankara’dan onaya gerek kalmasın.

Hurriyet.com.tr’den müthiş bir yayın yaptık. 4 gün sürdü. Mesajlar, yorumlar, şikáyetler birbirini kovaladı. Çığ gibi büyüdü. Binlerce, belki yüz binlerce mesajla destek aldık... Ve sonunda Sağlık Bakanı Recep Akdağ ile Maliye Bakanlığı Müsteşarı Hasan Basri Aktan devreye girdiler.

Ankara’da bir kurul oluştu... Yapılan açıklama ise şu:

- Engelli vatandaşlarımızın bulunduğu yerdeki belirlenmiş hastanelerden alacakları oran raporu yeterli olacak. Ankara’daki onaya gerek kalmayacak.

Şimdi bu düzenleme için çalışılıyor...

Bu tabii müthiş bir gelişme... Bu gelişmenin önemini elbette en iyi, o hastanelerle Ankara arasında yıllarca bekleyen, o bekleyişi bir işkence gibi yaşayan engelli vatandaşlarımız ve yakınları anlayabilir...

Elbette bu kampanya sırasında engelli olmayan on binlerce vatandaşımızın desteği de var...

Sonunda bir annenin engelli çocuğu için gönderdiği "haykırış dolu mesaj" bir çözüm buldu...

Ama görüyorum ki yetmiyor...

Şimdi başka ve çok daha önemli bir konu var... Şehir hayatına getirilecek düzen... Bu nedenle belediye başkanlarımıza bir çağrı yapıyoruz... Gelin işe başladığınız gün beyaz bir sayfa açın. Belediye meclislerinizden bir karar çıkartın.

- Bundan sonra şehir, ilçe ya da beldemizde altyapı ve diğer yapılaşmalarda, engelli vatandaşlarımıza olanak tanınmaması halinde ruhsat verilmeyecek...

Elbette bugüne kadar bu hassasiyeti göstermiş belediyeler var... Onlardan mesajlar alıyorum. Ama burada bir yeni sayfadan söz ediyoruz... Bir karardan... Birçok belediyeden karar mesajları geliyor...

hurriyet.com.tr’de

Bugünden itibaren karar alan belediyeleri hurriyet.com.tr’den yayınlayacağız...

Burada bir görev de orada yaşayan engelli vatandaşlarımıza düşüyor... Takip etsinler o kararları.

Sevgili okurlar... Bugüne kadar binlerce haber yapmışımdır... Bir o kadar olayın peşine düşmüşümdür. Sayısız manşetler atmışımdır... Ödüller, yorumlar, alkışlar, tavırlar almışımdır...

Ama inanın hiçbiri beni bu kadar duygulandırmamıştır... Bebek arabalarıyla kaldırımda gezemeyen annelerden, gazilerimizden, engelli vatandaşlarımızın o bilinçli desteklerinden, gözyaşlarından, isyanlarından süzülen o duygu şelalesi ruhumu dünyanın en saf suyunda yıkamıştır...

Siz de sağolun...

fatih çekirge

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 357
favori
like
share
OturanDeva Tarih: 06.04.2009 05:05
(geçmişi ve geçmişi deyiştirenleri unutma,gelecek güzel günde)
(DEYİŞMEYECEKTİ-DEYİŞTİRTTİK) 06-nisan-2009

her engelli birey, geçmişini ve geleceyini bilmelidir.
bundan 24 yıl önce, yatmaktan yaramızda kurtçuk oluştu.
yoktu antiseptik ilaçlar. şimdi ilaç firmaları sayesinde, o günler çok çok geride kaldı.

bundan 24 sene önce, ne dernek vardı ne birşey.
varsada bilinmiyordu.
artık sokağa çıktığında bir engelli, herkes onu tanıyor.
buda dernek ve engelliler için çabalayanlar sayesinde olmuştur.

artık engelliler, T. sandalye ile cezaevindeki mahkum akrabasını ziyaret edebiliyor.eskiden edemiyordu.8-10 yıldır. artık o yasa yok. neden? tıpkı,
bugünkü gibi birlik ve beraberlikle kalktı o yasa.

ve tüm bunlara bir sürü şık ekleyebilirim.

olumlu bir deyişim varsa,o deyişim tek başına olmadı.
gece-gündüz kafa yormak ve çabalamakla oldu.
bu yüzden, her yeni nesil, eski nesillere minnettardır.