1997 yılından beri aralıksız çalışıyorum. son sınıfta iken kimi ekonomik nedenlerden dolayı çalışmak zorunda kalmıştım. aslında çalışmaktan üretmekten yeni bir şeyler yapmaktan ve öğrenmekten hoşlanıyorum ama ne hikmettir bilinmez son 2 gündür işe gitmekten çalışmaktan mesai saaitinin dolamsını beklemekten mesai saati dolunca iş yerinden çıkmaktan bir yerlere gitmekten eve gitmekten anlayacağınız ne olursa olsun yapmaktan sıkıldım gibi hissediyorum. bir türlü anlam veremiyorum. canım sıkkın gibi ama bir şeylere sıkılmış değilim. birilerine bağırıp çağırmak istiyorum ama bir türlü makul bir neden bulamıyorum. psikolim bozuk değil hayatımda bu denli sıkılmama sebep olacak herhangi bir olumsuz bir etkende yok. kimseyle konuşmak istemiyorum kimseyle oturup iki laf etmekte istemiyorum. bahar ayından mı? havaların ani sıcaklık yükselişindenmi bilmem ama. son iki gündür bir tuhaf oldum. açıkçası iki gündür düşünüyorum ne olabilir neden böyle oldu diye ama herhangi bir gerekçe bulamıyorum. neyse konuşmasa bile yazmak bile yetti.

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 463
favori
like
share
alperen Tarih: 16.04.2005 17:11
Her kimse zaman içinde anlamlandıramadığı bir boşluğun hissini yaşamıştır...Seninde tanımladığın gibi bunlar iç sıkıntısı, daralma,olumsuz düşünceler şeklinde dışavurum sergiler...Böyle anlarda bizi anlamasını arzu edeceğimiz yakınlarımızı yanımızda görmek isteriz...Farklı deşarj usulleride olabilir elbette...Farkına varamadığımız pek çok sebep, bilinçaltımızda birikimlere sebep olur ve şayet içe kapanık bir yapıya sahip isek bunun sıkıntılarını artırarak duyarız...İnsanlar kitaplar okuyarak, spor yaparak,sosyal faaliyetlere katılarak vs. bu birikimlerden kurtulabiliyor yada azaltabiliyorlar...Doğru ve düzenli adımlar atabilmenin en esenlikli yolu ise manevi inancını pekiştirebilen insanlardır...Onlar yaşam adına kendilerine örnek olarak, mal-mülk-para-varlık yerine İlahi düşünceler ve kanaatkarlık ile rabb'lerine bağlılık ve şükür duygusunu sonuna dek yaşamış Peygamberlerini örnek alırlar...Kendi adıma bir şeye sahip olmayı arzuladığımda ve bu iş olmadığında hep hayırlısını dileyebiliyorum...Bu gibi durumlara üzülmüyorum ve belkide daha iyi şeyleri hakedebileceğimi duyumsuyor ve çabalarıma devam ediyorum...En büyük kıstasım ise nelere sahip olabildiğimdir...Duygularını paylaştığın için gönlüne sağlık arkadaşım...
melankol Tarih: 16.04.2005 16:53
Gizli Aşikar Her Derdin Tabibi Cenab-ı Hakk tır .sıkıntılarını gidermesi dileğimle
ChoaS Tarih: 13.04.2005 09:32
Dostum DerDini PaylasMan ßile guzeL