Ne acıdır bilir misiniz

Geçmişin anılarına takılan

Bir kadının

Bugün bile duyduğu
Çocukluk sancılarını.








Adilmi olmamıştı yaşam

Yoksa alın yazısımıydı

Payına düşen

Küçük bir kız çocuğu

Zayıf narin bedeniyle

Hayat kavgasının tam ortasında

Üşüyordu küçücük eleri

Kalabalık atölye köşelerinin

Tozlu yığınları arasında

Kocaman bedenlerin

Bağrış çağırışları içinde

Kapatıyordu kulaklarını seslere

O çocukluk şımarıklığını

Üzerinden çıkarıp

Eğdi boynunu verilen emirlere







Yaslayıp tahta masaya

Yorgun bacaklarını

Dalıp dalıp gidiyordu

Bez bebeğiyle kurduğu düşlere

Uzanıyordu eleri siyahların içindeki

Pembemsi hayalere

Gün dönüyor akşam oluyordu

Yorgun bedenini örtüğü

Hırkasını giydi

Makas değmemiş

Saçlarını döküp beline

Yürüdü evinin sokağına

Oyun oynayan yaşıtlarının arasından

Girdi evinden içeri

Üzülmesin anneciği küçük kızına

Yüzünde emenet bir gülümseme

Oturdu kurulan sofrasına

Sicak çorbasından

Bir kaç kaşık aldı

Uzandı kanepesine

Dalı verirken uykuya

Soruyordu kendince içinden

Daha ne kadar büyümeliyim

Acılarım hangi…

Yaşıma eşit

Azalır…

ANNEM.



Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 235
favori
like
share
hayalll Tarih: 23.04.2009 14:24
Çok güzeldi..emeğine sağlık Çiçeğim..
Şayeste Tarih: 23.04.2009 10:20
[COLOR="Sienna"]"Daha ne kadar büyümeliyim
Acılarım hangi…
Yaşıma eşit
Azalır…"

Güzeldi..
Yüreğine sağlık..