Ben Kazım oğlu Nuri Can
kimsesiz bir çocuğun yüreğine çizip resimlerimi
kayıp mezarlara gömdüm
yüzüme siper ettiğim gülüşlerimi
ve yükleyip acılarımı sevdalı bir kuşun kanadına
kayboldum karanlık bir dehlizin üçkeninde

ben Kazım oğlu Nuri Can
bir yanım aşka ayarlı, bir yanım acıya
nerede kötülük görsem
can çekişir dudağımda kelebek ölüleri
söner yıldızları gözlerimin, kör olurum...

boynunu bükse bir çocuk
bir annenin yüreği tekmelense
hayalleri yıkılsa bir kızın
dayanamam
oturup beraber ağlarım

Nerede bir yalan duysam
düğümlenir dilim, kızarır yüzüm
utanırım kendi payıma

üzülürüm bir zalimin bile boynu bükükse
ve kırıksa kanadı bir kuşun
benimde kırılır kanadım kolum
acılara düşer yolum

ben Kazım oğlu Nuri Can
kendi yüreğinin içine saklanıp
kendi hülyasında yaşayan
sevgilerin çarmıha çekildiği bir dünyada
herkesi seven, herkesi bağışlayan

ben Kazim oğlu Nuri Can
kendi derdini unutup
başkasının acısına yanan
kırk yıl çalışıp bir şeyi olmamış
başkasının acısına ağlamış, neşesine gülmüş
bir ekmeği bin kişiyle bölmüş
kiminin gözünde dahi
kiminin gözünde enayi

ben Kazim oğlu Nuri Can
enayiliğine doymayan
bir çocuğun gözyaşlarına dayanamayıp
cebindeki ilaç parasını verip
oturup haline ağlayan

Ankara terminalinde
yaşlı ve hasta bir kadına yol parası diye
otel ve yol parasını verip
parkta sabahlayan
mide sancısından kıvranan sabahlara kadar
polis otosuyla götürülüp karakolda dövülen

ben kazim oğlu Nuri Can
herkesin akıllı olduğu bir dünyada
saf adamın biri
sırtında bin zıpkın yarası
gözlerinde bin keder
atın beni bir çukura gidin
dedim ya ben iflah olmam

ben yüreğimi uzak iklimlerde yitirdim
ağlamayı öğrendim ardından
sisler ve sanrılar kaldı elimde
acılar ve ihanetler
dönüp bakamam geriye
anla

bir enayinin öyküsüydü bu
okunmasa da olurdu
yazılmasa da
ben Kazim oğlu Nuri Can
üç kuruş için
babasının bile sattığı adam
ben Kazim oğlu Nuri Can






Nuri CAN

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 413
favori
like
share