Sehl b. Sa'd şöyle anlatıyor: Bir hanım vardı. Bahçesinde pancar ekerdi. Cuma günü olduğunda pancarın köklerini çıkarır, bir çanağa koyar, sonra bir avuç da arpa ilave eder, onu içine atardı. Böylece pancarın kökleri yemekte et yerini tutardı. Biz cuma namazından sonra ona gidip selâm verirdik. O da yaptığı yemeği bize yedirirdi. Biz o kadının yemeğini yemek için cuma gününün gelmesini temenni ederdik (1).

[1] Terğib, V/175 (Buharî'den), bu hadisin diğer bir rivayetinde "Kadının yemeğinde ne yağ ne de et vardı. Buna rağmen biz, Cuma gününün gelmesine sevinirdik"diye fazlalık vardır.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 573
favori
like
share
yılmazsan35 Tarih: 01.05.2009 09:38
güzel paylaşım,allah razı olsun