1.Mücerred


1.(C.: Mücerredât) Yalnız, tek.
2.Hâlis, saf, katışıksız, karışık olmayan. Tek başına.
3.Çıplak, soyulmuş.
4.Tek başına yaşayan, evlenmemiş, bekâr.
5. Edb: Kur'ân yazısında noktasız harflerle yazılı mensur veya manzume. Bu şekil yazıya mahzuf veya mühmel de denir.
6.Fls: Müşahhas olmayan. Vücuda gelmiş eşya ve ef'âlin şekil ve suretlerinden ayrı olarak düşünülen her keyfiyet ve mefhuma veya nisbet mefhumuna denir. Bunun zıddı müşahhasıdır ki, eşyanın bütün vasıfları ile zihinde husulüdür. (Bak: Mücahede - Tecerrüd).



2.Vecd

1.Aşk, muhabbet. Kendinden geçecek, unutacak kadar İlâhî bir aşk hali.
2.Yüksek heyecan. İştiyakın galebesi.



3.Ahval


1.Haller. Vaziyetler. Oluşlar.
2.(Hâl. C.) Dayılar. Annenin erkek kardeşleri.


4.Lede-l-iktiza

1.İktiza edip gerektiği zaman.



5.Dem

1.Nefes. Soluk.
2.Ağız.
3.Nazar.
4.An, vakit, saat.
5.Koku.
6.Kibir, gurur.
7.Âli, yüksek.
8.Körük.
Göz yaşı. Sürurdan veya keder sebebiyle ağlama neticesi gelen göz yaşı.


6.Âli

1.Büyük, yüksek, şerif, celil, aziz olan.
2.Üstün. Yüce. Çok büyük. Meşhur. Necib.




7.Afak

1.Ufuklar. Yerle göğün birleştiği gibi görünen uzak dâire.
2.Etraf. Cihetler.
3.Mc: Görüş ve dönüş sınırları. (Zıddı: Enfüs'dür.)



8.A

1.1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.

2.Nida edatı olup, kelimenin sonuna gelir "ey" mânası verir. Aynı veya farklı iki kelime arasına gelirse, sözün mânasını kuvvetlendirir. "rengârenk, lebaleb" gibi.



9.Ferruh

1.Farsça Mübarek, kutlu, uğurlu.



10.Mevlana

1."Efendimiz, mevlâmız" mânâsında olan bu kelime, hürmeten büyük kimselere söylenmiştir. Hazret mânâsında da kullanılır.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 3113
favori
like
share