“Ben” dili, kişinin o anda karşılaştığı durum veya davranış karşısında, kişisel tepkisini duygu ve düşüncelerle açıklayan bir ifade tarzıdır. Başkalarıyla ilgili değerlendirme ve yorumlarımızı değil, kendi duygu ve yaşantılarımızı açıklar. “Ben” mesajını duyan kişi karşısındakine ne hissettirdiğini öğrenir. Suçlama olmadığı için “ben” dili ile gönderilen iletiler, genellikle gönüllü bir farklı davranma çabasına zemin hazırlayabilir. “Ben” dilinin en önemli yararı ise, karşımızdaki kişiye “ben böyle hissediyorum ama bu davranışın herkese böyle hissettirmeyebilir” anlamını içeren bir ileti gönderildiğinden, onun suçlanmadan kendini gözden geçirmesine olanak tanımasıdır. Çünkü kesinlik içeren yargılamalar karşısında çocuklar ne yapacaklarını bilemezler.

Örneğin;

. “SEN”mesajı yerine....
—Anne: Kes şunu! Çekiştirip durma kolumu!
“BEN” mesajı verin…
—Anne: Kolumun çekiştirilmesinden hoşlanmıyorum.

.-Baba : “Her akşam aynı şey, tutturuyorsun oyun oynayalım diye! Benim yorgun olacağım hiç aklına gelmiyor mu? Yaramaz ve şımarık bir çocuk gibi davranıyorsun!”
Diyerek “SEN” dilini kullanmış olur
—Baba “Bu akşam çok yorgun hissediyorum canım. İstersen oyunu başka bir akşama erteleyelim” diyerek “BEN” dilini kullanmış olur.

“SEN” dili iletişimi engeller. Genellikle kızgınlık ifadesi için kullanılır.
“SEN” mesajları bizim hakkımızda bir ileti göndermez, odak hep karşımızdakidir.
“BEN” mesajı gönderen kişi, kendi hakkında yaptığı değerlendirmeyi karşısındaki kişiyle paylaşmak isteğindedir.
“BEN” mesajları çocuk ile iletişimin olumlu sürmesine yardımcı olabilirler.
Kızgınlık hissettiğimiz zaman bunu “BEN” mesajı ile iletmemiz, çocuğun savunmaya geçmesini, öfkelenmesini, kendini kıstırılmış hissetmesini sağlar ve konuşmaktan kaçınmasını engelleyebilir.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 1044
favori
like
share