Kan Kırmızı Güller Şiiri - Kan Kırmızı Güller Şiir - Kırmızı Gül Şiirleri

Kan kırmızı güller,
Kan ağlıyor.
Yağmurun rengi bulanık,
Toprağa düşüyor.
Toprak yeşermiyor artık...

Buraların kışı sert,
Geceleri uzun.
Gurbetin kahrında
Ömürler uzuyor,uzuyor....
Çıplak odalarda
Çile boncukları diziyor,
Toprağına kavuşamayan yürekler.

Kan kırmızı güller,
Kan ağlıyor.
Karın rengi beyaz değil artık.
Çoçuklar kardan adam yapamıyor.
Körpe filizken kirleniyor elleri çoçuklarımın...

Buralarda karlı dağlar göremezsin...
Renk renk çiçekleri yoktur çayır, çimenin...
Tarlalarda kızlar çalışmaz...
Şafak vakti güneşle,
Ekmek yoğurmaz analar...

Toprağımı özledim...
Avucumda tutup toprağım demeyi.
Doğduğum gecenin yıldızlarını özledim...
Birde kardeşliği.
Mezarında mavi gözlü dedemi,
Yürüyemediğim bayırlarda düşmeyi özledim...

Kan kırmızı güller,
Kan ağliyor.
Gurbetin kahrı inci gibi yüreğime dizili...


Cahide Orhan

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 460
favori
like
share