Her dostluğa uzayan Parmaksız bile olsa Bu el bizim telimiz Birliğine el sürmeyin Barını eller yemişse bile Bu bağ bizim bağımız Çep çevre bizi saran Dalına el sürmeyin Ne renkte bakarsa baksın Kor bile olsa Bu göz bizin gözümüz Karanlığına el sürmeyin Can ile ,yürek ile Elden uzak dilden uzak Petek petek topladık sevgimizi Balına el sürmeyin Önünü tutmayın ayımızın,günümüzün Bırakın alabildiğine parlasın Aydınlığına el sürmeyin Renk renk perde, perde Bitmemiş ağıtlarını anlatan Bu şarkı bizim şarkımız Hoyratına el sürmeyin Hor adımlarla sessizliği bozmayın Gidin başka uzaklığa gidin Burası bizim yurdumuz Kutsallığına el sürmeyin İki şehir bilirim Candan bağlı Yürekten dağlı Bir “Altın köprü”yle Kalpleri bağlı Biri mavilikler içinde Öbürünün yanar ufukları Geceler onları boğmazsa Güneşli günlere varacaktır Görecekler ümitli ışıkların Doğuşunu Şafakla beraber Silinecek acılar Kurtulacak iki şehir Serap ümitlere koşmaktan Varsın yol vermesin dağlar, sınırlar Sana giden yollrı ateşler ayırsa Sel sel uzansa uçurumlar Ormanlar yeşil yeşil çevremi bağlasa Hışım hışım Dağınık saçlarıma dolaşsa rüzgar Yaban kuşlar etrafımı kuşatsa Katar katar El ele verse yıldızlar Bulutlar şimşek şimşek ayırsa Yılmayacağım Ve bir gün Gözlerinde unuttuğum gözlerimi Almaya geleceğim. Nesrin ERBİL

Etiketler:
Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 301
favori
like
share
Nehir Tarih: 13.05.2009 11:29
Emeğinize sağlık güzeldi..