Artık seçimimi yapma zamanı gelmişti.Ya koşacaktım denize doğru vazgeçecektim her şeyden.Bensiz de devam edebilirdi hayat.Ben olmasam da dönerdi Dünya nasıl olsa.Zaten dememiş miydi şair: en fazla bir yıl sürer
yirminci asırlılarda
ölüm acısı.(Nazım Hikmet Ran)
Ama koşmak da vardı ters yöne doğru.Ölümün tam tersine,hayata,hayatıma…Her şey bu kadar kolay mıydı?Bırakabilir miydim,vazgeçebilir miydim ilk darbede?Ben değil miydim tüm gücümle haykırarak:Arkadaşlar kanımızın son damlasına kadar savaşacağız,ölüme kadar, ölene kadar savaşacağız!diyen?Bu muydu benim kanımın son damlası.Kıçı kırık bir kurşun, üç beş kişinin altında ezilmek beni sözümden döndürmeye yeter miydi?Yooo,yok öyle yağma.60 doğumluydum ben.77 mayısından ... bir demir parçasına da yaşamımı vermeye de hiç niyetim yoktu.Hele benim yaşımdaki,daha 17 sinde eren insanlar gözlerini kırpmadan darağacına giderken benim bunu yapmaya hakkım olamazdı.Yaşamalıydım. Kendim için değil,ailem için değil,halkım için yaşamalıydım.Kurtarılacak onca yaşam varken birde benimkini vermenin yeri miydi?
Seçimimi yaptım.Koşamaya değil uçmaya başladım yedi tepeye doğru.Bağrına bastı beni İstanbul.Sımsıcak göğsünde uyuttu beni saatlerce.Sultanahmetiyle,kızkulesiyle,Haliciyle, tophanesiyle,dolmabahçesiyle…Ve bana yaşanacak baharları gösterdi.Elleri nasır tutan mutlu insanlarıyla,sokaklarında özgürce koşan çocuklarıyla ve benliğini bulmuş gençliğiyle. Mırıldandım kendi kendime:Yaşamak budur ve bunu başarmak için sevmelidir insan yaşamı.
Gözlerimi açtım.Kan dolmuştu gözkapaklarıma aldırmadım.Ayağa kalktım kan kustum, umurumda değildi.Etrafımda yüzlerce ölü,yaralı insan vardı.Yürüdüm,yürüdüm,yürüdüm, her attığım adımda ayaklarıma insanlar çarpıyordu.Belki birinin adı Jaleydi,bir diğeri Nergis,belki Mahir de vardı aralarında belki Ahmet belki Mehmet..En sonunda bir kaldırım köşesine oturdum. Ben yaşamayı seçmiştim ve ona doğru koşmayı becerebilmiştim.
Şimdi bana bir gözün nasıl kör oldu,niye kestiler kollarını dediklerinde hep aynı cevabı veriyorum:Yaşama sevincimden evladım,yaşama sevincimden..

ALINTIDIR!!

YORUMLAR SİZE KALMIŞ:10:

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 348
favori
like
share
gamzelinur Tarih: 14.05.2009 23:43
bence de öyle
Nehir Tarih: 14.05.2009 21:33
Yaşam umudu hiç kimsenin bitmesin..
emeğine sağlık...