Bir şiir okuyorum karanlığın ayazında
aslında senenin en sıcak ayında
tenimi yakan adi kasırga !
biliyorum bedelin, kara kış ve zemheri soğuk
ve kelimeler içinde ellerim mosmor
kıvrımları iç içe girmiş boğuk mu boğuk
suskunum...
inan çok uğraştım
ah ! o dizeler ...
yine başım duman...
yine uzandım boylu boyuna
ah ! aman ah !
bir de seni düşürdüm aklıma
cebimi yokluyorum... yok ! yok ! yok !
boğazımda bir şeyler düğümleniyor



aşk kırıntısı arıyorum
avuçlarıma düşsün... yok ! yok ! yok !
üzgünüm... yoksun !
alnımın ortasında her gece çırılçıplak gerçek
gönlüme soruyorum bu şehir acılarlar mı sevişecek
ince bir hüzün sarıyor içimi ,
yürüdüğümüz sokaklarda ışıklar hep karanlık
yeşili bulamıyorum
karşıdan karşıya adım bile atamıyorum
hani bu kentin aykırı kaldırımlarında keman çalacaktım
hani samanyolunun içine resmini çizecektim
hüzün gibi ümitsiz
tokat gibi sessiz
İstanbul'un taşları gibi nefessizsin
üzgünüm... yoksun !
bırak aşkımız eski şiirlerimizde koksun
bu şiirin adı da yok
sensiz bu coğrafyanın tadı da yok



Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 319
favori
like
share
Nehir Tarih: 19.05.2009 15:42
yürüdüğümüz sokaklarda ışıklar hep karanlık

ışıklar açık benim yüreğim kapalı...
emeğine sağlık sevgi güzeldi canım..
Şayeste Tarih: 19.05.2009 14:26
"bu şiirin adı da yok
sensiz bu coğrafyanın tadı da yok"

Çok güzeldi..
YUüreğine sağlık..
EZqiiiii Tarih: 18.05.2009 21:04
hüzün gibi ümitsiz
tokat gibi sessiz
İstanbul'un taşları gibi nefessizsin
üzgünüm... yoksun !

Emeqinize saqLık..