Bekle beni, döneceğim ben.
tıklayın, destekleyin:

Çok çok, bıkmadan bekle!
Sarı yağmurların
Hüznü basınca,
Kar kasıp kavururken,
Kızgın sıcaklarda - bekle.
Uzak yerlerden mektuplar kesilince
Bekle beni.
Birlikte bekleyenlerin beklemekten
Usandığına bakma, bekle.
Bekle beni, döneceğim.
Unutmak zamanı geldiğini
Ezbere bilenleri
Hayırla anma!
Varsın oğlum, anam
Hayatta olmadığıma inansın,
Dostlarım beklemekten usansın,
Ocak başında toplanıp
Acı şarapla
Yadetsinler beni.
Sen bekle. Onlarla birlikte
İçmekte acele etme.

Bekle beni; döneceğim,
Bütün ölümleri çatlatmak için döneceğim!
"Şansı varmış..." desinler,
Beklemedikleri için,
Beni bekleyerek
Düşman ateşinden nasıl
Koruduğunu anlayamazlar.
Sağ kalışımın sırrını yalnız
Senle ben bileceğiz-
Bütün sır -senin
Başkalarının bilmediği gibi beklemeyi bilmende.

Etiketler:
leoankaralim leoankaralim
Üyenin Yeni Konuları Lutfen Yardim Einstein! Ölçü Kuşlar
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 441
favori
like
share
Baby GirL Tarih: 11.06.2005 16:01
eLLerine yüreine saqLık arkada$ım
ByStranqe Tarih: 11.06.2005 15:59
ElleRiNe EmeqiNe SaqLıK ArKaDa$ıM
keto_41 Tarih: 22.05.2005 02:34
ellerine yüregine saglik arkadasim...
leoankaralim Tarih: 22.05.2005 00:43
Ben Sana Aşık Oldum İstanbul!

Bir şebnem sabahında buldum seni

Islak caddelerinde en güzel kokusu aşkın
Benden bana yakın yıldızlar
Gözlerimle kokladım sevda şiirini
Eyyüpdeki camide gördüm kendimi....

İstanbul!
Ahh! İstanbul!
Yâr İstanbul!
Ben sana aşık oldum...

Dudaklar anlatamaz senin gül cemâlini
Gül gönlünü yazarken ağlar, kırılır kalem
Bir şehir değildir bu, ayrı bir dünya sanki
İnsanı ki evrenin en mücella çehresi
Ey adına şarkılar söylenen, bırakma beni...

İstanbul!
Ahh! İstanbul
Yâr İstanbul!
Ben sana aşık oldum...

Kız Kulesine doğru doğan güneş izlemek
Lâciverti aşmış gece İstanbul Köprüsünde
Çamlıca Tepesinde güneşin batışı var...
Aşıklar sarılmışlar, birlikte ağlıyorlar...
Bense yanlız değilim, İstanbul gibi yâr var...

İstanbul!
Ahh İstanbul!
Yâr İstanbul!
Ben sana aşık oldum.

Marmara kıyısında balıklar dans ediyor
Mavi değil gökyüzü, bilinmez bir renk almış
İstanbul Boğazına dudağım veda diyor
Kalbim el sallamıyor; gitmiyor ki kalıyor
Benim sevdalı şehrim, senin olmam imkânsız...