Her ilişkinin kendi içinde dengeleri vardır,
Her ilişkinin kendi içinde mayınları vardır,
Her “ilişki” bu denge ve mayınları bilir…

Dengeyi bozmak bazen dış etkilerden olsa da mayınları en iyi içerdekiler bilir
Ve bazen bilerek, bazen de bilmeyerek basar ve patlatır mayınları…
Patlayan her mayın can almasa da alıp götürdüğü yerler küçümsenmeyecek kadar ACIR…

Her mayın, ilişki sahiplerinin geçmişte yaşanmış sorunlarından oluşur…
Bu mayınlar bazen anne-babalardır, bazen kardeş, arkadaş…
Bazen de ağızdan çıkan kızgınlıkla sarf edilen birkaç kötü söz…

Aşağıdaki tırnak içine aldığım cümleleri mümkünse kavga kıvamında seslendirin…
“Ben senin derdini biliyorum, yine o cadaloz arkadaşın …”
“Zaten senin annen değil miydi …”
“Zaten senin o çokbilmiş kardeşin o zaman da …”
“Senin o sarhoş ağabeyinin yedikleri yanında bunlar ohooo …”
“Ne olmuştu o zaman o bileziklere, hatırla …” gibi gibi gibi…

Geçmişte bir tarafın bilerek ya da bilmeyerek yaşadığı ya da yaşamak zorunda kaldığı mecburiyetin, bir ömür hatırlatılması ve hatırlandıkça da aynı yaranın defalarca kanatılması
ama hiç bir zaman hiçbir kimseye ve hiçbir şeye faydasının olmaması…

HİÇ, KAVGA ANINDA ANLAŞANLARI GÖRDÜNÜZ MÜ?
Hiç kavgada “evet ya, sen haklısın hiç düşünmemiştim diyerek” karşı tarafı haklı bulanı…
Peki…
Pes ederek, ikna olarak, özür dileyerek geri çekileni?

Her ilişkide kavga olur ki; çoğu zaman kavgada yakalarız diğer bir yanımızı/yönümüzü…
Kavgadan kastım sadece ağız dalaşı…
En büyük aksiyonun elleri sallamak ya da bele koyarak höykürmenin dayanılmaz sancısı…
Mümkünse kavganın ne suratı ne yüreği kanatmadan yol alması
***

Kavgadaki kıvam ve söylem, o ilişkinin ve kişilerin seviye ve seciyelerini gösterir…
Bilinçaltının ortaya döküldüğü an, en önemli anlardır
Kimileri böğüre böğüre,
Kimileri anlamlı bir bakış, çökerten bir sözle…
Kimileri Allah ne verdiyse…
Yani herkesin kavgası kendine göre…

Söz ağırdır yumruktan
Bu yüzden YÜZÜNE darp yiyenlerden daha fazladır, YÜREĞİNE darp yiyenler
Bu yüzden bakın ayrılanlara, şiddetten daha fazladır ayrılıkta yumruğu yüreğine yiyenler…

O mayınlar parçalar beni,
O mayınlar tüketir seni
O mayınlar öldürür beni,
O mayınlar süründürür hepimizi…

Keşke kaşımasak yaraları, tuz basmasak açık yaraya,
Yüreğimizin mecali yok artık atılacak tek yumruğa…

Söz yumruktan AĞIRDIR, sakın unutma

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 255
favori
like
share