Utanmaq Şiiri - Aşk Şiirleri

Niye utanirsan,yumulu qoncam
Utanmak qizlarin ilk sevgisidir.
Onu toylardanda qabaqda gordum
O,qiz taleyinin bext guzgusudur

Biz cixdiq uz-uze,Utandiq o vaxt
Sallandi,qizardi al yanaklarin
Hec utanmamisdim,omrumde,ancak
Utandim men senin utanmagindan

Meni utandirma,utanma bele,
Bize qas altinda iki goz guler.
Dolar o utancak tebessumunle
Bize heyran-heyran bakan guzguler.

Seninle kisdada gorusen zaman
Uzde muncuklanir utanmak teri,
Utanip terleyir utanmagindan
Evinin utancak pencereleri.

Qosup utanmagi cehize anan.
Sen tale yoluna yollan bu sayak
Bir gunde men senin utanmagina
Utana-utana gelerem qonak.

Dunya lezzetini unudar,seni-
Bu sayak utanib susan gorenler.
Seni hosbext etdi neyinki meni,
Seni utanmagi cehiz verenler.


S.Tahir.

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 433
favori
like
share