Uğurlamak mı zordu ardında bırakmak mı canını?
Öylece ardımdan bakakaldı...
son kez gözlerine baktığımda bir damla yaşın göz bebeklerine benden önce veda ettiğini fark ettim...
Gülümsedim son gücümü kullanarak.....
Kolay değil ayrılık veda bu... Ardında bırakmak canını...
Ama ondan daha güçlü olmalıydım..
Gülümsedim... Abuk sabuk şakalar yaptım...
Maksadım görmemekti feryadını kara gözlerden fırlamaya hazır damlaların...
Son kez dudağımda hissettim dudağını... Tuzlu geldi birden, engin denizleri hatırladım
deniz tadı vardı sevdiğimin dudağında...
Oysa tadını aldığım o kara gözlerden habersizce sızan bir damlaydı...
Haince yerleşen mayhoş kokulu dudaklara...
İlk kez böyle bir tad vermişti ve son kez...
her düşündüğümde o anı, dudağımdaki o tuzu bir kez daha alıyorum içime...
Uğurlamak mı zordu ardında bırakmak mı canını...
Hangisi daha az acı verirdi, gözlerinin önünden kaybolup gidişini seyretmek mi sevdiğinin..
Yoksa gidemeyeceğini anladığın için ardına bakmaktan korktuğun, ayaklarının titrediğini,
dizlerinin çözüldüğünü ve artık ayaklarına hükmedemediğini hissetmek mi?
Kalbinin kocaman bir parçasını ardında unuttuğunu fark ettiğinde geri dönüşü olmayan bir yola girdiğini hissetmek mi yoksa! ! ! ...
Cesaretini toplayıp da ardına baktığında kimselerin olmayışı mı yada..
Avazın çıktığı kadar bağırmak isteyip, gücünün tümünü kullanıp geri koşmak isteyip de
yapamamanın çaresizliğini yaşamak mı zor...
Yoksa...
Ardından bakakalmak mı sevgilinin...
Belki gözlerinin önünden ağır çekimle giden ardına bile bakmaktan korkan, gidişinde titrediğini bile çıplak gözle seyredebildiğin..
İçinde depremlerin olduğunu fark edipte, dur! gitme! ! diyememenin acısı mı zor olan...
yada.....
Seni seviyorumların içinde uçuştuğu ama avazın çıktığı kadar bağıramadığın bir ortamda
binlerce kez onu sevdiğini söylemek, sevginle ona yol çizmek mi dönüşü sana ve kollarına olan..
Ağlamak isteyip de göz yaşlarımın içine akması mı...
O an bile hala erkekler ağlamaz lafına yenik düşüp boynumu önüne alıp gözlerinle yerdeki taşları saymak mı..
Asice akan göz yaşlarını insanlardan sakladığımı sanmak mı...
Uğurlamak mı yoksa gitmek mi zor olan....
Bir elmanın iki yarısı gibi hissettiğin, tenine, kokusuna, saçlarının her kıvrımına canını bile vermekten çekinmediğin..
Sevdiğin, Her şeyin olan beni, ve ardımda bıraktığım seni...
Uğurlamak mı zordu ardında bırakmak mı canını?

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 368
favori
like
share
ByStranqe Tarih: 11.06.2005 13:43
ELLerine emeqine saqLık arkada$ım
hallavye Tarih: 06.06.2005 22:34
Uğurlamak mı zordu ardında bırakmak
şu kadarına eminiimki geride kalanlar için ölümden beter giden gider mutlu olacağa yere fakat kalan o kişinin hatıralarıylaada birlikte kalır bu dünyada hatıralarla yaşamaktan daha zor birşey olamaz ALLAH kimseye yaşatmasın :19:
karanlik_gece Tarih: 06.06.2005 20:26
ELLErine yüregİNE sagLIK arkada$ım
CHaRLie Tarih: 06.06.2005 17:58
Uğurlamak mı zordu ardında bırakmak mı canını?



söyleyecek söz bulamıyorum
Melancholy Tarih: 06.06.2005 11:58
emeğine sağlık çok mükemmel bir yazı bence ikiside çok zor...
hayatta ne kolay ki...