dini hikayeler - islami gerçek hikayeleri

Ebû Ümâme radıyallahu anh'den: "Peygamber efendimiz, ashâbına Hayber'i kasdederek;
- Sakinleri zâlim olan şu kenti almaya hazırlanın. Fakat benimle beraber bineği serkeş veya zaif olanlar çıkmasın, buyurdu.
Bunun üzerine Ebû Hüreyre annesine giderek;
- Hazırlığımı gör. Peygamber Efendimiz cihâda çıkmamızı emir buyurdu, dedi. Annesi;
- Beni nasıl yanlız bırakıp gidiyorsun? dedi.
Ebû Hüreyre:
- Ben Resûlüllah'dan geri kalamam, dedi.
Bunun üzerine annesi memesini çıkarıp;
- Eğer gidersen, şu memeden emdiğin süt sana haram olsun, dedikten sonra Peygamber Efendimiz'e giderek aynı şeyi ona da söyledi.

Biraz sonra Ebû Hüreyre Peygamber Efendimiz'in yanına geldiğinde Resûlüllah ondan yüz çevirdi. Ebû Hüreyre;
- Ya Resûlallah, seni bana dargın görüyorum. Muhakkak birisi benim hakkımda sana bir şey söylemiştir, dedi. Peygamber Efendimiz;
- Evet, ben sana dargınım. Annen sana memelerini çıkarıp; "Sana hakkımı helâl etmem" dediği halde onu dinlemiyorsun. Herhangi biriniz eğer anne ve babasına veyahut onlardan birine hizmet ederse, cihâdda olmadığını mı zanneder? Öyle zannetmeyin. Kişi anne ve babasının hizmetinde bulunduğu ve haklarını ödediği sürece cihâddadır, buyurdu. Ebû Hüreyre radıyallahü anh diyor ki:
- Peygamber Efendimiz'in bu emri üzerine ben iki sene cihada çıkmadım. Ancak annem vefat ettikten sonra, Peygamber Efendimiz'le birlikte çıkmaya başladım.

(1) Heysemî, c. V. s. 323. (Taberânî'den)

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 330
favori
like
share