Yalnızın Durumları I

Her şeyi süpürebilirsin;
Sonbaharı süpüremezsin.

Sen her şeyi süpürebilirsin;
Sonbaharı süpüremezsin.

Yalnızsa
Sürekli bir sonbaharı
Süpürür hep..
Düşünemezsin.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları II

Yanar
Sobasında
Yalnız'ın
Üşüyen
Bakışları.

Lambasında
Karanlığa dönük
Bir ışık
Titrer
Sönük-sönük.

Penceresi
Dışına kapanmıştır,
Kapısı
İçine örtük.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları III

Yalnız
Bin yıl yaşar
Kendini
Bir an'da.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları IV

Yalnız'ın
Nesi var, nesi yoksa
Tümü birdenbire'dir.
Özdemir Asaf

[COLOR=orangered]Yalnızın Durumları IX

Sözünde durması
Yalnız'ın yalancılığıdır
Kendisine..
Hep yüzüne vurur utancı.
O yüzden
Gözlerini kaçırır
Gözlerinden.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları V

Yalnız
Bir ordudur
Kendi çölünde
Sonsuz savaşlarında
Hep yener
Kendi ordusunu.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları VI

Yalnız'ın
Sakladığı bir şey vardır;
Boyuna yerini değiştirir,
Boyuna onu arar..
Biri bulsa diye.
Özdemir Asaf


Yalnızın Durumları VII

Yalnız
Hem bilgesi,
Hem delisidir
Kendi dünyasının.
Ayrıca;
Hem efendisi
Hem kölesidir
Kendisinin
Tadını çıkaramaz
Görece'siz dünyasında
Hiçbirinin
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları VIII

Yalnız
Sürekli dinleyendir
Söylenmemiş bir sözü.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları X

Yalnız'ın odasında
İkinci bir yalnızlıktır
Ayna.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları XI

Yalnız
Hep uyanır
İkinci uykusuna.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları XII

Yalnız
Kendi ben'inin
Sen'idir.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları XIII

Bir sözde saklanmış bir yalanı
Bir gözde okuduğundan
Bakmaz kendi gözlerine bile.
Özdemir Asaf

[COLOR=tomato]Yalnızın Durumları XIV

Hep susadığında
O
Kendi çölündedir.
Özdemir Asaf

[COLOR=coral]Yalnızın Durumları XIX

Yalnız'ın adı okunduğunda
Okulda ya da yaşamda
Kimse
"Burda"
diyemez..
Ama
Yok da..
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları XV

Kendi öyküsünü
Ne anlatabilen
Ne de dinleyebilen.
Kendi türküsünü
Ne yazabilen,
Ne söyleyebilen.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları XVI

Bir zamanlar güldüğünü
Anımsar
da...
Yoğurur hüzün'ün çamurunu
Avuçlarında.
Özdemir Asaf

[COLOR=burlywood]Yalnızın Durumları XVII

Yalnız
Aranan tek görgü tanığıdır
Yargılanmasında
Kendi davasının..
Her duruşması ertelenir
Kavgasının.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları XVIII

Yalnız
Hem kaptanı
Hem de tek yolcusudur
Batmakta olan gemisinin..

Onun için
Ne sonuncu ayrılabilir
Gemisinden,
Ne de ilkin.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları XX

Uykunun duvarında başladı..
Önceleri bir toz gölgesi sanki;
Sonra bir yumak yün gibi.

Ama şimdi iyice görüyor
Örümceğin ağını
Gün gibi
Özdemir Asaf

[COLOR=chocolate]Yalnızın Durumları XXI

Yalnız
Duymuş olduğunun sağırı,
Görmüş olduğunun körü
Dur..

Ölür ölür öldürür,
Öldürür öldürür ölür.

Duyduklarını unutur,
Duyacaklarını düşünür.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları XXII

Yalnız'ın adına
Hiç kimse konuşamaz..

O
Kendi kendisinin
Sanığıdır.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları XXIII

Yalnız
Önceden sezer
Sonra olacakları
Paylaşacak biri vardır;
Anlatır anlatır ona
Olanları, olmayacakları.
Özdemir Asaf

Yalnızın Durumları XXIV

Her leke
Kendisiyle çıkar.
Özdemir Asaf

Yalnızlığa Övgü

Mutluluğun gözü kördür,
Yalnızlık sağır.
Ondandır biri tökezleyerek yürür,
Öbürü uykusunda bile bağırır.

Mutluluk yalnız kendisini görür;
Unutur bu yüzden ilkin kendisini.
Yalnızlık kendi tutukluğunda özgür,
Boyuna bekler dönsün diye sesini.

Mutluluk alışır kendisine, ölümden beter;
Borçsuzluğuyla övünür, ama kedisi doğurmaz.
Yalnızlığın gidecek bir yeri yoktur;
Boyuna kapısına döner, açan olmaz.

Mutluluğun mezarları, yalnızlığın heykeli var...
Her ikisinin de saksılarında çiçek.
Biri hep başka bir renkle solar,
Öbürüyse ha açtı, ha açmayacak.
Özdemir Asaf

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 1613
favori
like
share
CANÖZÜM Tarih: 15.12.2008 01:10
emeğine sağlık güsel çalışmaların için tşkr
Hades76 Tarih: 14.12.2008 23:12
ellerine sağlık,karakter biraz daha küçük olsaydı
sessizsevda Tarih: 13.12.2008 01:40
eline sağlık