Bir Seyirmeydi Sanki Bir Düş - S.iclal Tiryaki

Bir seğirmeydi; sanki ta uzaklardan yolluyordu selamını. Sanki gülüyordu, hissediyordum. Soluyordu hayatı... Virgülüne kadar istiyordu... Biliyordum ve korkuyordum! Saatler tez geçiyordu; ya da biryerlerde takılmış ilerlemiyordu bir türlü...

Havada sallanıyor düşünceler. Gidip geliyor sarkaç nizamında... Kuruyorum zaman zaman zihnimi. Üşüme geliyor üzerime... Nerede gizlenecek yer? Seğirmeler artıyor! Zamansız mı herşey, ne oluyor? Hislerim bir anda nereye gizlendi? Duymuyorum! Kafamda binlerce tilki dolaşıyor. Sinirliyim sanki; ama kızgınlığım kelimelere dökülüyor. Bir gevezeliktir gidiyor. Konuşuyorum durmamacasına, saçmalıyorum bazen...

Bana hiç birşey söylemiyor; sadece istediklerimi yerine getiriyor. Benden uzakta, görüyorum. Korkuyorum tekrar! Bilinmeyenleri çok olan, bir denklemin içinde kaybolmuş gibiyim. Seğiriyor yine sağ tarafım. Nedense hep aynı yer? Acele etmeliyim; ama ayaklarım ağır... Kendimi tuhaf hissediyorum! Avuçlarım kapanmıyor, ellerim şiş, acıyor. Telefonda konuşmasını duyuyorum; anlatıyor birşeyler. Saat gecenin ikisi...

Zaman zaman köpürüyorum içten içe... Herkese kızıyorum. Yapılması gereken o kadar çok şey vardı ki! Hiçbirini halledemedim gibi geliyor. Yardım edeceklerdi; ama yarına ertelediler. Neden ertelediler? Söylemiştim oysa... Biran önce bitirelim demiştim. Perdeler ne kadar kirli görünüyorlar gözüme! Yıkanması gerekti. Hay Allah! Midem yanıyor! aşağıdan tonlarca baskı var gibi hissediyorum. Heyecanlı mıyım? Değilim sanki! Şaşkınlık tüm uzuvlarıma yayılmış... Hissiz miyim?

Telefonu bana verdi. Birşeyler geveledim; ama söylediklerim benim ağzımdan çıkmadı sanki! Başka bir ben konuşuyor! Sesim boğuk! Kendime yabancı geldim. Arınmalıyım! Ayaklarımdan akıp gidiyor su. Delikten kaçışını seyrediyorum... Hiç çıkmak gelmiyor içimden. Vücudum gevşedi; sanki pelteleştim. Bornozumu uzatıyor, gözgöze geliyoruz. Ne kadar kaygılı bakışları var! Siyahlaşmış sanki iris... Kaçırıyor birden bakışlarını... O da korkuyor mu? Güçlü görünmeye çalışıyor biliyorum; fakat korkusu gözlerinden okunuyor. Alnı terli... Evet korkuyor!

Kıyafetlerimi giyiniyorum. Herşey ne kadar yavaş hareket ediyor! Saçlarımı kurutuyor, yanağımı okşuyor. Sevecenlik mi var; yoksa cesaret aşılamaya mı çalışıyor? Ah şu seyirme beni sinir ediyor! Hep aynı yer... Çantamı alıyor, iniyoruz aşağıya...

Gece ne güzel! Yıldızlar bile görünüyor. Altı kasım bugün. Soğuk değil hava. Keyifleniyorum birden. Şarkı söylesem geceye, düet yapsak... Elimi tutuyor. Elleri ne kadar sıcak! Ben buz terliyorum oysa; ama yanıyorum... Başım dönüyor bir an, yavaşlıyorum içimde... Araba sarhoş gibi savruluyor sağa sola. Bana göz atıyor yine, ölçüyor! İçimden bir çığlık yükseliyor birden. Boğuk! Ben dahil irkiliyoruz... Araba duruyor, iniyorum. Bir el uzanıyor, o sıcak el... Ne zaman geldi buraya? Kalabalık bana koşuyor, boğuluyorum... Birileriyle konuşuyor. Gözleri hala bende! Daha önce bana hiç bu kadar bakmış mıydı?

İki kişi geliyor yanıma. Tanıyorum onları. Şapşal baktığımı söylüyor biri, gülüşüyoruz? Şaşkın görünüyorum demek! Bir odaya giriyorum tek başıma. Onları geride bırakıyorum. Üç göz arkamdan beni izliyor! Dönüyorum, Onun gözlerinde takılıyorum... O kaygıyı hissediyorum bakışlarında yeniden! Kapı ardımdan kapanıyor. Sorular soruyorlar bana. Aynı yerim yine seğiriyor, daha şiddetli... Biri yaklaşıyor, yüzünü seçemiyorum. Kıyafetlerimi çıkarıyorum, önlüğümü giyiyorum. Zaman daha yavaş hareket ediyor... Üst kata çıkarıyorlar beni. Gözlerim geride kaldı. Bir koşuşturmaca var etrafımda. Herkes acele ediyor...

Yine biri tutuyor kolumdan, çekiştiriyor... Çevremde, bana bakıp konuşuyorlar. Geniş bir kapıdan geçiriyorlar. Bir odaya bırakıyorlar. Beklemem gerekiyor... Korkuyor muyum? Hislerimi bulamıyorum, neredeler? Ayaklarım üşüyor, ben üşüyorum sonra. Seyiriyor yine, daha fazla İki büklüm olamıyorum, ayağa kalkıyorum... Nefesim hızlanıyor! Duruyor sonra birden herşey. Uyuşuyorum, beynim uyuyor, açamıyorum gözlerimi... Dokunmasalar, uyusam şu köşede! vücudum ağırlığını kaybetmiş...

Yine biryerlere götürüyorlar. Işık ne kadar çok! Bir sürü insan çevremde... Kimse benle ilgilenmiyor; ama benimle uğraşıyorlar. Hava soğuk, üşüyorum kendi ayazımda, titriyorum... Birisi bana gülümsüyor. Gözlerim nerede? Kollarıma birşeyler bağlıyorlar. Konuşuyor bir diğeri. Duyuyorum onu ; cevap veremiyorum. Dilim kilitlendi! Ayakkabılarım nerede? Perdeler kirli, yıkanacak, evi de temizlemek gerek... Faust! Yuvarlanıyorum...

Işıklar yanmıyor mu? Gözlerim iyi görmüyor. Neredeyim? O nerede? Seyirme yok artık; ama acıyor orası. Kıpırdayamıyorum, çok sızlıyor. Etraf sisli... O uzattıkları ne? Saçları var! Kucağıma veriyorlar. Aç belli, arıyor ağzı! Sarılıyorum usulca; ağlıyor muyum, yanaklarım ıslak mı? Ne muhteşem bir koku... İçime çekiyorum...Hani, gözlerim, o nerede?

S.iclal Tiryaki

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 357
favori
like
share