Yine o ağrıyla uyandım.
İnsanın içi ağrır mı hiç?
Ağrıyor işte...
Dibe yuvarlanıyorum
Ağır geliyorum kendime...
Kendime birikiyorum kendimi yabancılaştırarak kendime
Tanıyamıyorum çoğu zaman beni
En sevdiğim çiçek adlarını unutuyorum bazen
Bazen de yürüdüğüm yolu
Geliyor muydum yoksa gidiyor muydum bilmiyorum?






Aramadığın yerlerde olmayı seçiyorum nedense
Karşılaşma ihtimalimizin olmadığı...
Olamayacağı...
İlk ışıktan sağa dönüyorum hep
Senden değil seninle karşılaşmaktan korkuyorum
Şekil değiştirmişiz biz..
Ben giderkensen gelirken ne varsa bilmediğim;
Karşılaştığımızda bir şamar gibi inecek yüzüme sanırım.
O yüzden kaçıyorum karşılaşmalardan
Korkmak değil bu
Korkudan kormak benimkisi...
Ve anladım ki ayrılığa değil ayrı kalmaya yeniliyor insan...






Çelişkisiz yaşadın sen
O yüzden anlayamazsın beni
İçinde hiç "kal"ı olan bir "git"in olmadı mesela...
Bildiğim tek adres adresssizliğimdir benim
Sen hiç bu kadar cesaretli olmadın unutma
Ben yola çıktığımda geriye dönerken nelere ihtiyacım olacağını hesaplamam
İşte bu yüzden bu ağrı...
İçim ağrıyor bak.
İnsanın içi ağrır mı hiç?
Ağrıyor işte...





Aç bir çocuğun hem ağlayıp hem de ekmek yemesi gibi birşey bu ayrılık sonraları
Katmerleşen bi acıyı katık etmek boğazında takılıp duran her şeye...
Biliyorum "yarın yeni bir gün doğacak" hikayeleri inananını kanatır en çok
O yüzdendir sadaka vaatlere tenezzül etmeyişim
Ucuz umutlar lütfetme adamlığıma...
Ben bir tek savaşarak yenilmesini bilirim!
Yıkılmam böylesi bir yenilgiden.
Utandırmaz adamlığımı bu ağrılı geçmişin ağaran yaraları
Kutsal merhamet avcısı değilim ben





Yola sensizlikten ağlayarak da devam edebilirim
Yanıma sen gerekmez yürümem için
Bu yollarda büyüdüm ben unutma..
Düşeceğimi bildiğim betonlardan korkarak atlamadım ben bu uçuruma
Kanatmış olsan da beni bir ayrılığın koynunda
Yine de merhemi istemem bir başkasının elinden
Merhemi verenlerin seni kötülemesine izin vermiş olurum o zaman
Ne sana eğilirim ne seni başkasına eğerim
Yakışmaz bu benim adamlığıma





Kendimi korlarda denemişim ben
Senin alevlerin ellerimi ısıtır en fazla
Merak ediyorsan eğer
Giderken ölümüme bıraktığın yalnızlık
Kendisiyle yaşamayı öğretti bana...
Uslanmış değilim yani
Islanmış olsam da gözyaşımdan...





Ağrıyı içimde tutuyorsam hep;
Hasmımla savaşımı göremesin diyedir düşmanlarım..
Bu yüzden ben yokluğunun varlığına sığınarak da yaşayabilirim böyle
İnsanın içi ağrır mı hiç?
Bu yüzden ağrıyor işte...

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 361
favori
like
share
Şayeste Tarih: 10.07.2009 13:44
Yüreğine sağlık..
Resimler de şiir de çok güzeldi..
MiSS-FENER Tarih: 10.07.2009 13:25
Yüreğine Sağlık Güzelim..
Nehir Tarih: 10.07.2009 12:24
İçinde hiç "kal"ı olan bir "git"in olmadı mesela...
Bildiğim tek adres adresssizliğimdir benim

son durak misali...

yüreğinize sağlık çok güzeldi..
1sidelya Tarih: 10.07.2009 11:10
Ucuz umutlar lütfetme adamlığıma...
Ben bir tek savaşarak yenilmesini bilirim!




_________Emeğinize sağlık arkadaşım