Adı Yok Bu Türkünün



Önceleri sayardık tüm yüreğe konan kuşları.Bir,iki,üç,dört...Gel zaman git zaman unuttuk unutulmuşlarla beraber.Dilimize yapıştırdık sevgisiz türküleri,baktık yolumuza.

Elimize ne geçti bilmiyorum.Ne gördüysek ne yaşadıysak karımız ne oldu göremedik.Göremedik bizden sonraki yürek kuşlarını.Sonra tüm parçalarımızı toplayıp gitmişiz en solgun şehir manzaralarına ve yeni türküler fısıldanmış kulağımıza.
Gömüldükce gömülmüşüz zıkkım peşindeki insanlarla rutubet kokulu taş yığınlarına.Bakmaz olmuş yüzler,gönülden gelen bir sıcak selama.Ne varsa elimizde yatırmışız hayat üstüne,nefes üstüne,can üstüne oynanan kumarlara.Ne vermişler elimize bilmiyorum.Neyi tuttuksa almışlar,satmışlar analarından kalma süt kokulu tenlerini.En sonunda anadan doğma kalmışız en yüzsüz şehir sokaklarında.Tek bir kuş bulamaz olmuşuz onca kuş görünümlü canavar simaların arasında.Büyüdükçe kendimizi yontar olmuşuz ya sorma!Sorma ne hissettin kirletirken nefesini diye.Tutturmuşlar bir sigara sonra para peşin,hayallerimizi almışlar bir nefes karşılığına...
Oysa öyle temizmiş ki ellerimiz,öyle safmışız ki kırda,dağda,bayırda ve sevda kuşlarıyla...
Bir bir solmuş beyaz güllerimiz, tükenmiş beyaz, siyah yaşama renk vermekten.Sonra sonra derken kaybolmuşuz derin çukurlu mahallelerde.Çocukluğunu bile hatırlayamaz olmuş zihnimiz onca gürültü patırtı arasında.Bir bir yalan görmüş dilimiz.Hiç konuşmamaya yemin etse bile o da bozmuş yeminini.Gerçi kim tutmuştu ki?Öyle bundan fazlası olmaz derken ihanet dayanmış kilitsiz kapımıza.Biz anamızdan böyle gördük; kapıya gelen kapıda konmaz demiş,yetmemiş koynumuza almışız, vahşi ortamların bağrından kopup gelen yılanları...
Maaş karşılığı soyguna göz yumup,değişmişiz zamanla deri değiştirir gibi koynumuzda ki yılanlarla...Dahası kendi türkümüzü kendimiz fısıldar olmuşuz en bilinmedik nakaratlarla.Olmadı diyip geri dönmeye kalkınca, yüzümüzün ortasına öyle bir tokat yemişiz ki sus pus olup ezdirmişiz kendimizi şehir belediyesinin çapulcu takımına.Bu kez işe yaramamış bugün git yarın gel demeleri,çünkü dönüşümüz olmamış hiç...
İşte böyleyken yürek kuşlarına bakakalmışız uzaktan.Uzandıkça kaybetmişiz ama bir kez daha saymak için beklemişiz yıllarca.Biz bekledik beklemesine ama yetmemiş kuşların ömrü bizi beklemeye.Tek tek düşmüşler yürek sıcaklığından, tutamamışız düşerken soğuyan bedenlerini.Galiba diyorum sıra bizde bu kez.Bu kez bizde yaşamı terketmenin sırası.Sayıyoruz yine yıllar sonra tersine dünyaya; dört,üç,iki,bir...Ve adı yok bu kez fısıldadığımız türkünün tıpkı ölümün olmadığı gibi...

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 205
favori
like
share
MiSS-FENER Tarih: 19.07.2009 13:28
Yüreğine Sağlık Hmşom..
gülgüzeli Tarih: 18.07.2009 21:56
çok anlamlı...
1sidelya Tarih: 10.07.2009 10:54
İşte böyleyken yürek kuşlarına bakakalmışız uzaktan.Uzandıkça kaybetmişiz ama bir kez daha saymak için beklemişiz yıllarca.Biz bekledik beklemesine ama yetmemiş kuşların ömrü bizi beklemeye....


________Emeğinize sağlık....