Karanlığın her delinişinde ortaya çıkan saklanmış bir öykü bu.
Rüzgar artıyor, su soyunuyor bulutlar ve yağmur uyanıyor. Artık bir yıldırım çizebilirim gökyüzüne.
Ufalanırken yıldızlar mavi bir yangın yayılıyor, gri uçuşların göklerine..
Dalgaların yayılışını, onların, dinmeyen rüzgardan topladığım seslerini, yani bana verdiklerini saklıyorum, yansımalarda..
Uzaklığı izliyorum. Günlerden günlere doluyor yalnızlığım ve böyle iki dalga arasında artıyor suskunluğum. Yürek atışlarını dinliyorum sessizliğin.
Yeni bir dalgayı yükseltiyor sevda ve örtülüyorum ben..
Boğuluyorum ama, öldürmez bu boğulmalar çünkü; yağmurun bittiği yere gittim ve dönmedim daha, orada bir gökkuşağı arıyorum hala...
Ay düşsün ezsin beni...

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 342
favori
like
share
hallavye Tarih: 16.08.2005 17:07
Boğuluyorum ama, öldürmez bu boğulmalar çünkü; yağmurun bittiği yere gittim ve dönmedim daha, orada bir gökkuşağı arıyorum hala...
çok güzel elelrine sağlık