HERKES FARKLI FARKLI KAPILARDAN GİRER YALNIZLAR SOKAĞINA!

İnsan kendini niçin yalnız hisseder? Yalnızlık nedir? En yalnız hangimiz?
Gelin cevapları hep beraber arayalım
Gönül sazımızı titreten nağmeler arasına sıkışır yalnızlık:
“Bir ben miyim perişan
Dalgalar arasında
Yosun tuttu gözlerim
Yalnızlar rıhtımında”
Bekleyiş, özleyiş ve ayrılıklardır belki bizi en fazla yalnızlığa iten Giden sevgilinin ardında bıraktığı özlem, tekrar döneceği günü beklemek ve bir umuda umutsuzca sarılmak Bir şeye sarıldığınıza göre yalnız değilsiniz o zaman
Atilla İlhan “ Ben Sana Mecburum”adlı şiirinin bir yerinde diyor ki:
“Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
İnsan bir akşamüstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Birkaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu”
Bütün dünyasını sevdiği insanla doldurmuş olanlar, onun gidişiyle oluşan boşluğu yalnızlığın doldurmasına razı olacaklar O zaman, hayatın satır aralarına başka şeyler de sıkıştırmak gerekiyor
“Artık ne gelen ne beklenen var
Tenha yolun ortasında rüzgâr
Teşrin yapraklarıyla oynar”
Kim bu mısraları yazan şair kadar yalnızlığı iliklerinde hissetmiştir sizce? Beklentinin olmaması ne acı Hala bekleyecek bir şeyleriniz varsa, yalnız değilsiniz
Her vakit de öyle kötü değildir yalnızlık “Biraz yalnız kalmam lazım” ya da “Yalnız kalmaya ihtiyacım var” Cümlelerinden birini hiç mi kurmadınız? Bazen kendini dinlemek ister insan Kendi kendisiyle baş başa kalmak ister Böyle zamanlarda özlenir yalnızlık ve pek kıymetlidir Genelde itilip kakılıp, baştan atılmaya çalışıldığı için bu horlanma psikolojisine alışmış olan yalnızlık da kendini pek naza çeker Öyle kolay kolay ele geçmez
Şan ve şöhret sahibi kişiler yalnızlığa en fazla talip olanlardandır Sürekli yalnız kalamadıklarından yakınıp dururlar Ancak her güzelliğin katlanılması gereken bir mihneti olduğunu unutmamaları gerekir
Yaratıcılık da yalnızlık ister Kalabalığın içinde roman yazılır mı? Ya da şiir? İcatlar, keşifler, besteler, hayran olduğumuz resimler hep günler geceler boyu yalnızlıkların ve alın terinin eseridir
Tabiat da yalnızlıkla çalışan bir sanatkârdır Çiçekler yalnız açar, meyveler bizim bilmediğimiz bir yalnızlıkta olgunlaşır Ne mutlu biz insanoğullarına ki tabiatı yalnızlığından kurtardık Ancak tabiatı yalnızlığından kurtarırken yağmalamayı da ihmal etmedik Eş, dost, arkadaş olacağımıza korsan olduk Dengesini alt üst ettik Belki bugün yalnızlığı en çok özleyenlerden biri o
Görüldüğü gibi yalnızlık o kadar da kötü değil Tabiî ki hangi tarafından baktığınıza bağlıŞu koskoca dünya cehennemi ortasında sadece siz misiniz yalnızlık hisseden? Elbette hayırO vakit herkesin hissettiği bir şeyi hissetmekten daha normal ne olabilir? Böylece normal bir insan olduğunuzu da tescillemiş oluyorsunuz Bundan sonrasını yalnız olmadıklarını söyleyenler düşünsün Bırakın somurtmayı; neşeli, hayat dolu, bir gülüp, bir söyleyen insanlara bakın ve ders alın Çünkü onlar yalnızlığı çok iyi bilirler Bunun abartılacak bir tarafı olmadığını anlamışlardır Mutsuz olmak için bunu bir bahane olarak kullanmazlar ve yalnızlığın olmadığı her dakikanın tadını çıkarırlar

Neticede yalnızlık para gibidir Yokluğu da dert çokluğu da Allah gönül yalnızlığı vermesin


Ataol Behramoğlu diyor ki:
“Ölümdür tek başına yaşanan
Aşk iki kişiliktir”

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 3401
favori
like
share