Erzincan - Merkez - Erzincan Lisesi

Erzincan Lisesi'nin, "Lise" olmadan önce elbetteki bir geçmişi vardır.O geçmiş Erzincan Ortaokuludur.Erzincan Lisesi'ni daha iyi tanıyabilmek için, söze Erzincan Ortaokulu'ndan başlamalıyız.

Okulumuz da yıllar önce öğretmenlik yapan Sayın Asiye Ulman'ın araştırmalarına göre Erzincan Ortaokulu binası "Rüştiye-i Askeriye" okulu olarak, halktan toplanan yardımlarla 1882'de inşa edilmeye başlanır ve 1884'te tamamlanır. "Binanın kıymeti 5 bin lira olup, beden duvarları kârgir, bölme duvarları kireç taşlı tuğladır. Binanın dahili tertibatı 5 dershane, 2 salon ve 3 odadan ibaret olup, alt katta odunluk ve ambar ittihaz edilen mahaller vardır." Bu bina 1915'e kadar "Askeri Rüştiye" olarak kullanılır.

Rus işgalinden sonra da üç yıllık iptidaînin devamı olarak ve üç yıllık rüştiyenin yerine kaim olmak üzere "Numune Mektebi" olarak yeniden açılır. Lisesi'nin matematik öğretmeni ve Müdür Başyardımcısı olan Sayın Rahmi İder'in araştırmalarına göre "1924-1925 eğitim öğretim yılında Erzincan Liva İdadisi ikinci sınıftaki öğrenciler, orta mektep bitirme imtihanına tabi tutularak 1925 yılında ilk orta mektep mezunları veriliyor."

Sayın İder'in ileri sürdüğü bir görüşe göre de: Erzincan Lisesi'nin kuruluş tarihi, idâdîye ihzari (hazırlık) sınıfının açıldığı tarih olan 1923 yılıdır.1930-1931 eğitim-öğretim yılında mülki ortaokulun birinci sınıfında 11, ikinci sınıfında 71, üçüncü sınıfında da 34 öğrenci olmak üzere toplam 182 öğrenci vardır. Bu öğrencilerin 32' si kız, 150 si erkektir. Öğretmen sayısı ise 8' i yüksek tahsilli, 3'ü orta tahsilli olmak üzere 11 dir.Aynı eğitim-öğretim yılında askeri ortaokulun birinci sınıfında 46, ikinci sınıfında 150, üçüncü sınıfında 106 olmak üzere toplam 302 öğrenci vardır Öğretmen sayısı ise 9'dur.

1939 depremi güzelim Erzincan'ı yerle bir eder. Ortaokul binası da yıkılan binalar arasındadır. Zaten bina yıkılmasa bile o hengâmede, kış ortasında, yokluklar içerisinde okula gidecek öğrenciyi nasıl bulacaksınız. 1940 yılının sonbaharına kadar, Erzincan'da her türlü eğitim öğretim hizmetlerine kendiliğinden ara verilir. Depremin şoku atlatıldıktan sonra, başka yerlere göç etmek zorunda kalan Erzincanlılar yavaş yavaş yurtlarına, yuvalarına dönmeye başlarlar. Yaz geçmiş, sonbahar gelmiştir. Okulların eğitim ve öğretime başlaması gerekmektedir. Pek çok fedakâr öğretmen o yokluk ve çile günlerinde gönüllü olarak Erzincan'a tayin isterler. Ayakta kalabilen birkaç binadan birisi olan "Halkevi" binası ortaokula tahsis edilir.1940-1941 eğitim öğretim yılı çeşitli yokluklar ve sıkıntılar içinde başlar.

Ama Erzincan'ın, Erzincanlı' nın daha göreceği vardır sanki. Büyük depremden bir yıl sonra, 27 Aralık 1940 günü saat 11:30 sularında Erzincan yeniden sarsılır. Bu deprem, önceki felakette ayakta kalabilen halkevi binasını da yerle bir eder. Erzincan Ortaokulu bir kere daha binasız, dershanesiz kalır. Ama gençlerin okuma hevesi, öğretmenlerin fedakârlığı, yöneticilerin gayretiyle, muvakkat şehirde bugün "Aşağı Çarşı" dediğimiz bölgede, biri caddenin bir tarafında, diğeri öbür tarafında, iki ayrı binada eğitim-öğretime devam edilir.

Bu sıkıntılı günlerde Ortaokulun müdürü Türkçe öğretmeni Sayın Selçuk Kaan'dır. Sayın Rahmi İder'in, Erzincan Ortaokulu Fen Bilgisi Öğretmeni, daha sonra Belediye Başkanlığı ve Milletvekilliği yapan Sayın Rauf Bayındır'dan naklen derlediği bilgilerin ışığında, Erzincan Ortaokulunda 1918-1923 yılları arasında Hoca Mevlüt Efendi'nin; 1923-1925 yılları arasında Tarih-Coğrafya öğretmeni Mahmut Kemal Bey'in; 1925-1937 yılları arasında Tarih-Coğrafya öğretmeni Fahri Bey'in; 1937 yılından 1939 depremine kadar, yine Tarih-Coğrafya öğretmeni Reşat Heparı Bey'in; 1941-1948 yılları arasında da Türkçe Öğretmeni Selçuk Kaan Bey'in "müdür" olarak görev yaptıklarını öğreniyoruz.

Zaman içerisinde depremin yaraları sarılır, başka yörelere göç etmek zorunda kalan hemşehrilerimiz, birer birer Erzincan'a dönmeye, işlerini kurmaya başlarlar. Nüfus ve buna paralel olarak öğrenim görecek öğrenci sayısı giderek artar. Artık hem yeni bir ortaokula, hem de Erzincanlı gençlerin ortaokuldan sonra eğitimlerini devam ettirebilecekleri bir "lise"ye ihtiyaç vardır. Bu ihtiyaçlar Ankara'ya iletilir. Devrin Milli Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel, 16 Ağustos 1944 günü Erzincan'a gelerek, yeni ortaokul ve daha sonra da lise olacak binanın temelini atar. Bina 30 Ağustos 1946 da tamamlanır. Geçici binalarda hizmet veren ortaokul 15 Ekim 1946 günü, düzenlenen bir törenle yeni binasına taşınır. Bina, bodrum katı üzerine yapılan 12 derslikli, çeşitli amaçlar için kullanılabilen 2 salonu ve idare odalarından oluşan ve pek çoğumuzun sonradan "Merkez Ortaokulu" olarak hatırladığımız binadır.


VİZYONUMUZ

Okul olarak kendini sürekli yenileyen,

çalışkan,

dürüst,

araştıran,

idealist nesillerin yetiştiği;

tüm öğrencilerimizin en iyi eğitim ve öğretim ortamında hayata ve üniversiteye hazırlandığı, yönetici, öğretmen, personel, öğrenci ve velilerin elbirliği ile bölgemizde ilk akla gelen ve tercih edilen etkin ve nitelikli

bir okul olmaktır.


Misyonumuz

Öğrencilerin bireysel ilgi ve yetenekleri göz önünde tutularak toplam kalite yönetimi çerçevesinde eğitimde kaliteyi arttırmak.

Her öğrencinin sahip olduğu potansiyeli en üst seviyeye çıkarmak.

Yönetim ve eğitim personelinin yeterliliklerini artırarak, mesleki becerilerini geliştirmek

Eğitim ve öğretim hizmetlerini MEB yönetmeliklerine uygun ve en yeni teknoloji imkanlarını kullanarak çevrenin ve öğrencilerin ihtiyaçlarına göre en uygun bir şekilde sunmak.

Kaynaklarını etkin kullanan, çevreye ve insana sayglı, kaliteli, güleryüzlü hizmet veren bir kurum olmak.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 753
favori
like
share