Olmayay dı Ölüm Kimin Ayrılığ - Azerice Şiirler - Necip Laçin

Güle hesret , zaarı bülbül olaydım,
Üsdüne çiğ düşmüş, bir gül olaydım,
Keşke , sen bir Sultan, men gul olaydım.
Olmayaydı , ölüm kimin AYRILIĞ.....

Dolupdu üreğim , gözler yağacax,
Axşam oldu ,arsız dertler boğacax,
Bu sensizliq , bir gün meni yıxacax,
Olmayaydı , keş bu sensiz GECELER....

Bir gün değil, bir il değil , bir esir.
Saxlıdır bu sevda , gelbimiz de sir,
Bir yarpağ misali , üreğim esir.
Çalma yaydı, gapımızı , AYRILIĞ....

Şirin muhabbetler , özlenir , bir bir,
Men nece değim ki, gel gönlüme gir,
Bu dünya da , en gözel şey ; sevmehdir.
Çıxma yaydı , ağzımızdan , AYRILIĞ....

Bülbül avazına , dem tutsa meyler...
Bu üreh ki yanıp , su serpsen neyler?
Gulax verin mene ; Xanımlar , beyler !...
Olma yaydı , sevdalar da , AYRILIĞ ...

Bölme şirin yuxun , düşünme meni ,
Ürehlerde saxlar , seven seveni,
Güllü köyneq , ne xoş tutup bedeni.
Kitaplar da , yazmayaydı AYRILIĞ ...

Ay LAÇİN-İ , Gemsiz günün oldumu?
Sular axıp , çuxuruna doldumu?
De görüm , üreğin ,dengin buldumu?
Pitme yeydi, Xohş söhbetli GECELER

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 458
favori
like
share
YaSMiN Tarih: 21.07.2009 17:32
paylaşim için teşekkurler