Adın her geçtiğinde ya da seni tanıyan insanlarla karşılaştığımda.. senden bahsedildiğinde, can kulağıyla dinlememden ve gözümdeki ışıktan.. Aklıma her geldiğinde yüzümdeki gülümsememden.. Sana ne kadar çok kızmaya çalışsam da kızamamamdan.. İçimdeki kendimle yaptığım kavgalarımdan sana dair attığım sessiz çığlıklardan.. içimde bir yerlerde inanmaya çalıştığım ama nedense inanamadığım düşünceler olmasından... bir yanımın çok inanmak istemesinden bir yanımınsa çaresiz ve buruk kalmasından.. kafamda sana dair olan bir sürü soru işaretlerinin geçmesinden, içimi şüphelerin, kuşkuların kemirmesinden.. ama soracak kimsemin de olmamasından, bazen bunların hepsini sanki bilerek yaptığını düşünmenin verdiği hırçınlıktan.. Ne senle ne de sensiz olamamaktan..



Sana dairdi artık her şey.. Ama şimdi neden daha çok acıyordu canım.. Daha sonra fark ettim ki

senin yokluğun beni de yavaş yavaş yok etmeye başlamıştı. Sen artık yoktun. Ağlıyordum. Ağladıkça yaralarım daha da çok acıyordu. Ağladıkça sen kanıyordum ve bende yavaş yavaş ölüyordum. Ben şimdi yüreği cam kırıklarıyla dolu kırılgan bir çocuktum. Bana emanet ettiğin sevgimle içim kanayarak senin yasını tutuyordum...
Anımsıyor musun? seninle yapmış olduğumuz muhabbetleri, seni ve seninle yaşanmış zamanları..İçimden atmaya çalıştıkça dakika dakika aklıma geliyorlar.. Ben seninle onlarsa benimle aynı savaşı veriyorlar. Sanki onlarda istemiyor senin yitip gitmeni ve benim de bitmemi..



Görünürde başka olayların yaşandığı küçük rollerdi aramızda yaşananlar.. İsimleri farklı lanse edilse de, neden hep başrolde sen ve ben oynardık.. Sen anlamadığımı sanmanın verdiği rahatlıkla filmi çok iyi yönetirdin.. bense hayatında kimseye karşı oyunlar çevirememiş olmanın verdiği acemilikle nasılda başarırdım hem filmin başrol oyuncusu olmayı hem de seyircisi..



Sen görmezdin ama ben içten içten yaralanır ve kanardım. Yaşadığın şeyleri düşünerek sana daha da çok sokulmaya, yardım etmeye, seni haklı çıkarabilecek bir şeyler bulmaya çalışırdım yaşananlarda.. Kendi kendime neden derdim.. neden .. daha ne kadar devam edecek böyle davranmaya..



Garip bir duyguydu bu bendeki sana karşı.. canımı acıtanda sendin, hayat verende, melhemim sendin, seninle sarardım yaralarımı, gücümü senden alırdım. Ama artık yitik zamanların anılarındaki iki yabancıyız.



Sen yine senaryosunu senin yazıp ama başrollerini farklı insanlara oynattığın bir yönetmen.. bense geçmiş zamanların ışığı altında oynanılan filmleri seyreden tanıdık bir seyirciyim.. Hangi aşk mutlu sonla bitmiş ki yaşamda.. İçimde öyle güzelsin ki.. Seni yitirmeyeceğim seninle..



Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 241
favori
like
share
MiSS-FENER Tarih: 24.07.2009 14:36
Yüreğinize Sağlık Arkadaşım..