Bir Ölünün Dilinden - Yasin Başaran

Gözümü açtığım da beyaz çarşaf tüm vücuduma dolanmış, baş parmaklarım birbirine bağlanmış haldeydim. Çenemden de kafama bir bez dolamışlar… Vücudumu kıpırdatamıyorum, konuşamıyorum da…Bu dolap gibi yer de neresi. Benim yatağımda olmam gerekiyor, kim getirdi beni buraya…Annem merak eder beni…Anneee…
Dışardan sesler duyuyorum…”Vah yazık daha gençmiş, nasıl ölür bu çocuk..” Kim ölmüş size diyorum kim ölmüş, lütfen cevap verir misiniz? Duymuyorlar beni…
-Nerde oğlum?
İşte annem geliyor annem cevap verir bana.Anne anne burdayım ben…Anne valla ben gelmedim buraya, kim getirdi beni buraya?..Annem şimdi beni eve götürür. Sıkıldım zaten bu dolap gibi yerden…Dolabın kapağını açtılar, annem yüzüme baktı ve ağlayarak “ evet bu benim oğlum” dedi…İyi de annem neden ağlıyor? Anne hadi beni eve götür…Üşüyorum anne burda. Annem de duymuyor beni. Aha babam geldi…Ama babam da ağlıyor…Ne oluyor burda lütfen biri söylesin bana…Yüzüme bakan neden ağlıyor…Annem dayanamayıp bayıldı…Babamla beyaz önlüklü adam annemin koluna girip çıkarttılar yanımdan…Ama annem beni hiç yalnız bırakmadı…O dayanamaz bensizliğe…Beni de götürün annemin yanına ben teselli ederim onu…Adam beni duymuyor bile…Beni dolaba tekrar koydu ve kapıyı kilitledi…Burası çok soğuk üşüyorum burda ne olur çıkartın beni burdan…
İki adam tekrar çıkarttı beni dolaptan…Betona yatırdılar. Sakallı bir amca geldi…Dualar okudu başımda…Daha sonra çırılçıplak soydular beni…Suyu vücuduma dökmeye başladılar…Ama utanırım ben, banyomu kendim yaparım, siz çıkın lütfen…Yine kimse beni duymuyor…
Beni yıkadıktan sonra beyaz çarşafa iyice sardılar…Çenemi ve ayağımı sıkıca bağladılar…Biliyorum çok şımarıyorum diye ayağımı ve çok konuşuyorum diye çenemi bağlıyorsunuz, tamam söz veriyorum bir daha şımarmayacağım ve konuşmayacağım…Akıllı bir çocuk olacağım…Söz…
Uf yine kimse beni duymuyor...
Tahtadan yapılmış kutunun içine yerleştirdiler beni…İyi de ben de nefes darllığı var nefes alamam ki içinde…Yine duymuyorlar beni…Kapağını kapattılar…İçer de yalnız kaldım…
Daha sonra camiiye götürdüler… Beni dışarda bırakıp içeri girip namaz kıldılar…Gelen başımda dua okuyordu…Annem, babam ve kardeşim sürekli ağlıyorlardı…Dostlarım da başıma gelip ağladılar…Neden ağlıyosunuz biri bana yardım etsin lütfen… Dostum bak ben burdayım, neden ağlıyosun…
Sevdiğim kız da gelmiş başımda ağlıyordu…Onu hiç böyle görmemiştim…O hep gülerdi ben ağlardım ,o hep kaçar ben kovalardım,şimdi gözünde kocaman bir pişmanlık görüyorum.…
-"Senin kıymetini bilemedim Yasin ne olur bırakıp gitme beni…" diye feryat ediyordu. Ben seni bırakmadım ki burdayım bak, görmüyorsun beni…
Dört kişi kutuyu omuzlarına alıp götürdüler beni…Arkamızdan da bir sürü insan geliyor, şimdiye kadar görmediğim insanlar da vardı içlerinde…Nedense hepsinin gözleri yaşlı ve feryat ediyorlardı…Sıkıldım iyice bu kutudan çıkartın artık lütfen…Bolca mermer ve mermerin üzerinde isimlerin olduğu bir yere getirdiler beni…Birkaç kişinin kuyu kazdığı yere getirdiler ...Kutunun içinden çıkarttılar ve kuyunun içine koydular…Artık itiraz etmiyordum, çünkü kimsenin beni duymadığını biliyorum bu bilmişliğime rağmen yine de çok korkuyordum…Toprağın üzerine yatırdılar, üzerime taşlar koyup toprak attılar…Çok korkmaya başlamıştım, annem de ağlayarak beni orda bırakıp gidiyordu…Anneciğim çok korkuyorum ne olur yalnız bırakma beni burda…Anne bir daha şımarmayacağım hiç üzmeyeceğim seni gitme anne, annem gitme ne olur…
Bağrışlarımdan sonra biraz sakinleştim…Beyazlar içinde biri geldi…Kim olduğunu sordum, melek olduğunu söyledi…Ben daha önce hiç melek görmemiştim ama…
Beni neden buraya getirdiniz?
Sen artık bu dünyaya aitsin…
Bu dünyada neresi?
Ebedi dünya…Sonsuzluk…
Annem neden burda değil o zaman?
Annen hala yalan dünyada…Zamanı gelince o da gelecek…Buraya ancak ölüler gelir…
Ben öldüm yani şimdi…
Evet…
Ama ben yaşamak istiyorum…Daha çok küçüğüm, ölmek için…
Ölümün yaşı yoktur…Seni yaratan seni çok sevmiş olmalı ki yalan dünyanın kötülüğüne bırakmamış…
Peki beni yaratan kimdir?
ALLAH (c.c.)…
Ben daha önce hiç görmemiştim onu ama…
Sen onu göremezsin ama o seni herzaman görür…Sana senden daha yakındır…Kalbini sen bilmezsin o bilir…
Peki şimdi görebilecek miyim?
Evet şuan seni bekliyor…
Nerde bekliyor beni…
Cennette…
Ben cennete mi gideceğim?
Evet…Gitme vaktin geldi…Seni bekliyor yüce yaratan…
Biran önce gitmek istiyorum, sol yanımın sevgiyle dolduğunu hissediyorum…Sana geliyorum ALLAH’IM…


Yasin Başaran

Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 411
favori
like
share